46سير كرده و دل به كينۀ اهلبيت آكندهاند، از اين اجماع روى گردانند.
حسين عليه السلام نامى است ماندگار كه انسانها را به سوى فضيلت مىراند و مشعلى است پرفروغ كه تا خورشيد در گسترۀ افقها مىتابد آن نيز مىتابد و در گذر زمانها جاودانگى مىافزايد و با پرتو افشانى اين نام هماره ياد كربلا و نبرد كربلا در دل و وجدان امّت زنده مىماند.
حسين عليه السلام ، جان فدا كرد، اصحاب و كسانش جان باختند و زنان و كودكان خاندان رسالت به اسارت رفتند و بدينسان اين فداكارى بزرگ سرمشقى مانا شد كه هر حقجويى با نام و ياد آن، در راه دفاع از عقيده به استقبال مرگ مىرود.
هر كس در حادثۀ كربلا بينديشد، برايش روشن مىشود كه اين رخداد در برابر غزوۀ بدر كه خود نخستين فتح اسلامى است، پراوجتر و گرانسنگتر است، چه، در بدر مسلمانان در حالى به رويارويى مشركان و سركشان رفتند كه به پيروزى اطمينان داشتند، سه هزار فرشته از فرشتگان الهى آنان را در ميان گرفته بود و در زير پرچم رسول خدا صلى الله عليه و آله و هنگامى كه فرياد فراخوانى و مژده دهى پيامبر صلى الله عليه و آله در گوش جانشان بود شمشير مىزدند. 1