104خبره در ادارۀ امور كشور بود، وزارت خليفۀ عباسى، ناصرلديناللّٰه را به عهده گرفت. او در دوران وزارت خود به ترميم حرم و نوسازى و بازسازى قسمتهاى ويران شدۀ آن پرداخت، ديوارها و چار رواق حرم را پوششى از چوب ساج پوشاند، صندوقى چوبى كه با ديبا و پارچههاى حرير زينت يافته بود، بر روى قبر نهاد و عطاياى فراوان در ميان علويان و مجاوران حرم امام پخش كرد.
دكتر سيد عبدالجواد كليدار مىگويد:
«اين همه به دستور خليفه انجام گرفت. او آن حرم والا را بازسازى كرد، ديوارهاى حرم را با پوششى از چوب ساج پوشاند و آن را نيز به حرير زربفت و ديبا آذين كرد.
وى اصلاحات همانندى در همۀ عتبات مقدّس به عمل آورد و سرداب [سرداب غيبت] را در شهر سامرا ساخت و بر اين سرداب كتيبههايى كه بر آنها آيات قرآن و نامهاى امامان معصوم عليهم السلام نقش بسته بود، قرار داد.» 1
بناى هشتم
بنايى كه ابن فضلان به فرمان خليفه ناصرلديناللّٰه عبّاسى بنا نهاده بود، بنايى زيبا و با دوام و فراهم آمده از مواد مناسب بود و به همين سبب توانست نزديك به سه و نيم قرن پس از آن همچنان برجا بماند و زيبايى و جاذبۀ خود را حفظ كند. اين بنا تا اواخر سدۀ هشتم؛ يعنى تا پس از سقوط بغداد، انقراض حكومت عبّاسيان و برپايى حكومت مغولان در عراق همچنان پابرجا ماند، بىآنكه آسيبى بدان رسد يا از رونق و جمالش كاسته شود.
تا اين كه در سال 757ه . ق. معزّ الدين اويس بن شيخ حسن جلائرى از نوادگان هولاكو به قدرت رسيد. وى در سال 767ه . ق. بناى مسجد و حرم را نوسازى كرد و بر فراز ضريح مطهّر گنبدى نيم دايرهاى بنا نهاد. اين گنبد بر چهار طاق در چهار سمت مضجع امام استوار بود و سمت بيرونى هر يك از اين طاقها رواقى از رواقهاى حرم را تشكيل مىداد. گنبدى بلند بر اين چهار طاق ساخته شد و شكل هندسى بديعى را تشكيل داد كه