70بر روى پردۀ قديم نصب مىكردند، ليكن بعدها بر اثر سنگينى پردهها و احتمال فروريختن كعبه اين سنت منسوخ گرديد. هزينۀ بافت اين پرده در زمان قصى از مردم جمعآورى مىشد تا آن كه ابوربيعه المغيرة بن عبداللّٰه به ثروت هنگفتى دست يافت و چندين سال تمام هزينۀ پرده را پرداخت و از اين رو به لقب «العادل» شهرت يافت. اما پيامبر - ص - ترجيح مىداد پردۀ كعبه از پارچۀ نازك يمنى بافته شود و هزينۀ آن را از بيتالمال مسلمين مىپرداخت و در زمان خلافت عمر، او ترجيح داد كه پرده از كتان مصرى ساخته شود و همهساله پردهاى نو را دستور مىداد و پردۀ قديمى را در قطعات كوچكى ميان حاجيان تقسيم مىنمود. در دوران خلافت عثمان پردۀ كعبه هر سال در دو نوبت تعويض مىشد؛ يك بار در زمستان با پارچهاى حاشيهدار و يك نوبت در تابستان با پارچۀ كتانى. اما در عهد معاويه، او نخست پردهاى از كتان و حرير مىآويخت، ليكن بعدها پردههاى اهدايى وى بافته شده از پارچههاى يمانى راهراه گرديد و به شيبة بن عثمان دستور داد همه ساله پيش از آويختن پردۀ نو پردۀ قديمى را پايين آورده و ديوار كعبه را با عطر خلوق خوشبو نمايد، و شيبه اقدام به توزيع قطعات پردۀ قديمى ميان حجاج مىنمود، و عبداللّٰه بن عباس نيز بر كار او اعتراضى ننمود.
در قرن نهم ميلادى مأمون خليفۀ عباسى سالى سه بار پردۀ كعبه را تعويض مىنمود، نخستين بار كعبه را در روز دهم محرمالحرام با پارچۀ حرير كه زمينۀ آن قرمز رنگ بود و در بار دوم در روز اول شوال كعبه را با پارچۀ حرير سفيد رنگ مىپوشاند. و هنگامى كه به خليفۀ عباسى، المتوكل، گزارش داده شد كه پردۀ كعبه بر اثر دست ماليدن حاجيان فرسوده مىگردد، نخست دستور داد كه كعبه را در يك زمان با دو پردۀ