71بلند، كه تا زمين مىرسيد، بپوشانند و بعدها دستور داد هر دو ماه يكبار پرده تعويض گردد. اين اهميت عباسيان به كعبه دليلى است بر تسلّط آنان بر حجاز و توجه به مسائل آن، موضوعى كه مدتها ميان بغداد و مصر و يمن دست به دست مىگشت.
در دوران ادريسى (قرن دوازدهم ميلادى) پردۀ كعبه را عباسيان از حرير سياه بافته و از بغداد ارسال مىداشتند، ليكن در دوران ابن جبير پرده به رنگ سبز با نخهاى طلا بوده است.
در قرن سيزدهم ميلادى پادشاه مصر سلطان قلاوون عهدهدار ارسال پردۀ كعبه گرديد. وى براى تأمين هزينۀ پرده دو دهكده به نامهاى بيسوس و سندبوس را كه عايدات فراوانى داشته وقف نمود. عايدات اين دو دهكده كه در مصر قرار داشتند براى تأمين مخارج دو پرده؛ نخست پردهاى سياه براى پوشش خارجى كعبه و ديگرى قرمز براى پوشش داخل كعبه به مصرف مىرسيد. افزون بر اين، پردههايى نيز براى پوشش قبر پيامبر - ص - در مدينۀ منوره بافته و ارسال مىشد. هنگامى كه عثمانيان بر حجاز و سرزمينهاى مقدس مستولى شدند، سلطان سليم رنگ سياه را براى پردۀ كعبه انتخاب نمود و پس از وى فرزندش سلطان سليمان (در قرن شانزدهم) موقوفات فراوانى را براى اين كار معين نمود، و از اين پس پردۀ كعبه، هرگاه كه خليفۀ جديدى به حكومت مىرسيد، تعويض مىشد. اما وهّابيان آنگاه كه بر مكه مستولى شدند، نخستين بار كعبه را با پارچهاى قرمز رنگ، كه از جنس عباهاى عربى بافته شده احساء بود، پوشاندند.
بورتون در پايان سخنش در اين باره مىگويد: پردۀ كعبه در زمان او (يعنى سال 1853م.) در كارگاه بافت پارچههاى پنبهاى در مصر كه به نام «خرنقش» مشهور بود در محلۀ بابالشعريه قاهره بافته مىشد، اين پرده