139قبلاً وعده هلاك آنان داده شده (همسر و يكى از فرزندانت) و همچنين مؤمنان را!». اما جز عده كمى همراه او، ايمان نياوردند.
و اين تنها اختصاص به حضرت نوح(ع) نداشته است. بلكه هميشه و همهجا، چنين بوده است؛ چنانكه خداوند متعال مىفرمايد:
(وَ لَقَدْ مَكَّنّٰاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنٰا لَكُمْ فِيهٰا مَعٰايِشَ قَلِيلاً مٰا تَشْكُرُونَ ) (اعراف:10)
ما تسلط بر زمين را براى شما قرار داديم و انواع وسايل زندگى را براى شما فراهم ساختيم؛ هرچند كمتر شكرگزارى مىكنيد.
همچنين خداوند مىفرمايد: (وَ قَلِيلٌ مِنْ عِبٰادِيَ الشَّكُورُ) ؛ «ولى عده كمى از بندگان من، شكرگزارند». (سبأ: 13)
و نيز مىفرمايد:
(وَ لَوْ أَنّٰا كَتَبْنٰا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِنْ دِيٰارِكُمْ مٰا فَعَلُوهُ إِلاّٰ قَلِيلٌ مِنْهُمْ وَ لَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مٰا يُوعَظُونَ بِهِ لَكٰانَ خَيْراً لَهُمْ وَ أَشَدَّ تَثْبِيتاً) (نساء: 66)
اگر [همانند بعضى از امتهاى پيشين]، به آنان دستور مىداديم: «خود را (يكديگر را) به قتل برسانيد» يا: «از خانهها [و سرزمين] خود، بيرون رويد»، تنها عده كمى از آنها، به آن عمل مىكردند و اگر اندرزهايى را كه به آنان داده مىشد، انجام مىدادند، براى آنها بهتر بود و موجب تقويت [ايمان] آنها مىشد.
و اين سيره و روش اقوام همه انبيا بوده است؛ چنانكه خداوند متعال، درباره قوم حضرت موسى(ع) مىفرمايد:
(وَ جٰاوَزْنٰا بِبَنِي إِسْرٰائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلىٰ قَوْمٍ يَعْكُفُونَ عَلىٰ أَصْنٰامٍ لَهُمْ قٰالُوا يٰا مُوسَى اجْعَلْ لَنٰا إِلٰهاً كَمٰا لَهُمْ آلِهَةٌ قٰالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ) (اعراف:138)
و بنىاسرائيل را [سالم] از دريا عبور داديم؛ [ناگاه] در راه خود، به گروهى رسيدند كه اطراف بتهايشان، براى عبادت، گرد آمده بودند. [در اين هنگام، بنىاسرائيل]