128
نقد و بررسى حديث
كسانى كه قرن را به زمان، تفسير كردهاند، چه به صد سال يا كمتر يا بيشتر، تفسيرشان مخالف با قرآن و لغت است؛ زيرا در قرآن، كلمه «قرن» در «قوم» استعمال شده است؛ نه در زمان؛ قومى كه افراد آن را يك زمان يا يك سلطه يا عنوانى از عناوين، جمع نموده است؛ چه آنكه در صد سال زندگى كرده باشند يا بيشتر يا كمتر.
خداوند متعال مىفرمايد:
(أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنٰا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنّٰاهُمْ فِي الْأَرْضِ مٰا لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَ أَرْسَلْنَا السَّمٰاءَ عَلَيْهِمْ مِدْرٰاراً وَ جَعَلْنَا الْأَنْهٰارَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنٰاهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ أَنْشَأْنٰا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْناً آخَرِينَ ) (انعام: 6)
آيا نديدند چه بسيار از اقوام [بىايمان] پيشين را هلاك كرديم؟! اقوامى كه [از شما نيرومندتر بودند و] قدرتهايى به آنها داده بوديم كه به شما نداديم. بارانهاى پىدرپى براى آنها فرستاديم. و از ميان زمينهاى آنها، نهرها جارى ساختيم؛ [اما هنگامى كه سركشى و طغيان كردند]، آنان را به سبب گناهانشان، نابود كرديم و اقوام ديگرى بعد از آنان، پديد آورديم.
در قرآن كريم، لفظ «قرن»، در هفت موضع آمده و در هيچيك از آن موارد، به معناى زمان، به كار نرفته است؛ چه در صد سال يا كمتر يا بيشتر. بلكه مقصود از آن در تمام موارد، جماعتى است كه در يك زمان و در يك زمينه، زندگى مىكردهاند.
اما به لحاظ لغت، «ابنمنظور» مىگويد:
و القرن: الامة تأتي بعد الأمة. قيل: مدته عشر سنين و قيل: عشرون سنة و قيل: ثلاثون و قيل: ستون و قيل: سبعون و قيل: ثمانون و هو مقدار التوسط في اعمار أهل الزمان... . 1
و قرن، امتى است كه بعد از امت ديگرى مىآيد. گفته شده است: مدت آن، ده