105من الرجال لإظهار مخبثات الأموال، فحدّث عنه ولاحرج. ولو ارضى ابنسعود لهم العنان لعاثوا ببقية القرى والبلدان... 1
...و از جمله امورى كه مايه تأسف است، اينكه وهابيان و مخالفانشان از اهل كشورهاى اسلامى در دو طرف نقيض قرار دارند. وهابيان كسانىاند كه در جنگهايشان با مسلمانان منكرات بزرگى از قبيل كشتن مردم و غارت اموال و حتى كشتن اطفال را انجام دادند. آنان هنگام ارتكاب اين اعمال مىگويند: اينان كافرند «و نيز فرزندانشان كه به دنيا مىآيند، كافرند». از آنها مشهور است كه غير از خودشان، مسلمانان را تكفير مىكنند، مسلمانانى كه درباره آنها پيامبر(ص) فرمود: «من مأمورم با مردم بجنگم تا به وحدانيت خدا شهادت دهند و به رسالت و عبوديت محمد(ص) معتقد شوند و نماز به پا دارند و زكات بپردازند و چون چنين كردند از جانب من خونها و اموالشان مگر در راه حق و اسلام، مصون باشند و حسابشان بر خداوند است». اين روايت را بخارى نقل كرده و نيز مسلم آن را بدون جمله «الا بحق الاسلام» آورده است و نيز طبرانى از انس نقل كرده است كه پيامبر(ص) فرمود: «من مأمورم تا با مردم براى گفتن لااله الا الله بجنگم»... از بزرگترين كارهايى كه آنان هنگام اشغال شهر طائف انجام دادند، جنايتى كه عالم اسلام را به لرزه درآورد، كشتن صدها نفر از مسلمانان بود كه در بين آنها تعدادى از علماى دين همچون سيد عبدالله زواوى مفتى شافعىها در مكه مكرمه و شيخ عبدالله ابوالخير قاضى مكه و شيخ جعفر شيبى و ديگران بودند. وهابيان پس از آنكه آنان را جلو در خانههايشان امان دادند، همگى را سر بريدند، و گفته شده است كه همراه مهاجمان هيچ يك از بزرگان قبائل و اميران نبود، و اما آنچه از غارت و دزدى و آزار بسيارى از مردم انجام دادند تا از آنها درباره اموال مخفىشده اعتراف بگيرند، هرچه