111البته رژيم در جنگ بعدى با كردها آن را نقض كرد، مرز دريايى ايران و عراق به شكل تازهاى تعيين شد كه صدام بعدها آن را بىاعتبار دانست و صنعت نفت عراق ملى اعلام شد. گفتنى است شيعيان در هيچيك از اين تصميمات نقشى نداشتند. 1
رژيم بعث، شيعه بودن و انجام دادن اعمال شيعيان را بهصورت فردى مجاز مىدانست. اما با هرگونه ابراز آن بهصورت گروهى يا علنى و ابراز همبستگى شيعيان به مبارزه مىپرداخت و آزادى عمل و توان علمى نهادهاى مذهبى آنان را تضعيف مىكرد. اعدام و شكنجه روحانيان شيعه، تنها يكى از مظاهر سركوب شيعيان به دست رژيم است.
علوى مىگويد:
رژيم در سال 1969م سيد مهدى حكيم را به اتهام جاسوسى براى اسرائيل، بازداشت و شكنجه كرد. در سال 1979م، سالى كه صدامحسين رئيسجمهور عراق شد، دستكم چهارده روحانى شيعه، و در سال 1980م، سيزده تن ديگر اعدام شدند. رژيم از سال 1970 تا 1985م دستكم 41 روحانى را اعدام كرد كه مىتوان به اعدام محمدباقر صدر و خواهرش بنتالهدى در سال 1980م اشاره كرد. موج گستردهاى از اعدام و ناپديدشدن روحانيان شيعه در سال 1991م صورت گرفت. در اين سال، 96 تن از اعضاى خاندان حكيم و 28 نفر از خانواده بحرالعلوم به همراه افرادى ديگر بازداشت و ناپديد شدند. 2