77در دوره امام صادق (ع) فضا بازتر شد و حتى سرودن شعر و مراثى نيز تشويق مىشد و شعر نقش مهمى در ماندگارى واقعه كربلا و تحريك عواطف دارد. لذا حضرت افرادى مانند ابوعماره منشد، 1جعفر بن عفان 2و ابوهارون مكفوف 3را تشويق مىكند كه براى حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شعر بسرايند. در زمان امام رضا (ع) هم مىبينيم كه شاعرانى مانند مثل دعبل خزاعي 4براى سرودن اشعار عاشورايى مورد توجه حضرت قرار گرفتند. همچنين استمرار اقامه مجالس عزا در خانهها و بيان فضيلت شعر گفتن در رثاى ابىعبدالله (ع) و رفتن به زيارت آن حضرت در هر شرايط و در مناسبتهاى گوناگون و ترغيب به زيارت اربعين از ويژگىهاى اين دوران است.
عنوان «زيارت اربعين» به زمان امام صادق (ع) بازمىگردد و عجيب اين است كه با وجود بيم و ترس از حكومت جائر، مردم از امام سؤال مىكردند كه با وجود ترس از خبرچينان و عوامل حكومت، آيا به زيارت حضرت سيدالشهدا برويم؟ و حضرت مىفرمودند كه برويد. 5اين در حالى است كه فقهاى شيعه در مسئله حج، يكى از شرايط استطاعت را «تخليه سرب» بيان فرمودهاند؛ يعنى بايد امنيت باشد و اگر امنيت نباشد، استطاعت محقق نيست؛ اما در مورد زيارت سيدالشهدا (ع) حتى با نبود امنيت نيز مردم را ترغيب به زيارت مىكردند.
از اين گذشته، به مناسبتهاى مختلف نيز ترغيب به زيارت آن حضرت شده است. در جلد 14 وسائل الشيعه، در آخر كتاب حج، مناسبتهاى زيارتى سيدالشهدا (ع) ذكر شده است 6كه در اين بخش، تنها به مناسبتها و ابواب آن در وسائل اشاره مىكنيم:
استحباب تكرار زيارة الحسين (ع) ؛ استحباب زيارة النساء؛ كراهة ترك زيارت الحسين (ع) ؛ استحباب المشى إلى زيارة الحسين (ع) ؛ باب استحباب الاستنابة فى زيارت الحسين (ع) .
يا در مناسبتها و حالات گوناگون:
استحباب زيارت الحسين (ع) ولو ركب البحر؛ 7(يعنى حتى اگر ناگزير از پيمودن دريا با كشتى باشيد، باز زيارت سيدالشهدا (ع) مستحب است) . يا در مناسبتها و زمانهاى خاص 8مانند: استحباب زيارت الحسين (ع) ليلة عرفة؛ فى اول رجب؛ فى النصف من شعبان؛ ليلة النصف من شعبان بكربلاء؛ استحباب زيارت الحسين (ع) ليلة القدر؛ ليلة الفطر؛ ليلة عاشورا؛ يوم الاربعين؛ استحباب زيارت الحسين (ع) كل ليلة جمعة.