278به نبوّت و حق مبعوث كرد، ما در آنچه شما وارد شديد و عمل كرديد، شريك هستيم.
عطيه مىگويد: به جابر گفتم: ما چگونه در ثواب آنها شريك هستيم، در حالى كه ما نه به وادى فرود آمديم و نه از كوهى بالا رفتيم و نه شمشير زديم، ولى ا ين گروه ميان سر و بدنهاىشان جدايى افتاده و فرزندانشان يتيم شدهاند و همسرانشان بيوه گشتهاند؟ !
جابر گفت: اى عطيه! از حبيب خود رسول خدا (ص) شنيدم كه فرمود: اگر كسى گروهى را دوست داشته باشد، با آن گروه محشور خواهد شد و كسى كه كار گروهى را دوست بدارد، با آنان در كار آنان شريك خواهد شد، و قسم به آن كس كه محمد (ص) را به پيامبرى مبعوث كرد، نيت من و نيت ياران بر آن چيزى است كه امام حسين (ع) و اصحاب او بر آن گذشته و رفتهاند.
سپس گفت: دست مرا بگير و به طرف خانههاى كوفه ببر. جابر در بين راه گفت: اى عطيه! آيا مىخواهى تو را وصيت كنم؟ زيرا گمان نمىكنم پس از اين سفر، ديگر تو را ملاقات كنم. اى عطيه! دوست بدار دوستدار آل محمد را مادامى كه او آنها را دوست دارد و دشمن بدار دشمن آل محمد را مادامى آنان را دشمن مىدارد؛ اگرچه روزها روزهدار باشد و شبها را به زندهدارى بگذراند، و با محبّ آل محمد مدارا و نرمى داشته باش؛ زيرا اگر قدم آنها به سبب زيادى گناه بلغزد، قدم ديگر آنان به سبب محبّت آنها ثابت و استوار خواهد ماند. همانا دوستداران آنان به سوى بهشت بازمىگردند و دشمنان ايشان به طرف آتش خواهند رفت 1