244
پدر جابر
عبدالله، پدر جابر يكى از نقباى دوازدهگانه و جزو هفتاد نفرى است كه پيش از هجرت پيامبر به مدينه، به مكه رفتند و در منى با حضرت بيعت كردند و چون به مدينه بازگشتند، زمينه هجرت حضرت را در مدينه فراهم آوردند و پس از ورود پيامبر (ص) به مدينه، در راه تبليغ اسلام كوشش كردند. ابنكثير دمشقى از عبدالله، پدر جابر حكايت مىكند كه رسول الله (ص) درباره ايشان فرمود: خداوند به شما انصار پاداش خير دهد؛ به ويژه آل عمرو بن حرام (خاندان جابر) و سعد بن عباده. 1
عبدالله در غزوه بدر حضورى پرشور داشت و هنگامى كه لشكرگاه اسلام را ديد، نزد پيامبر (ص) آمد و انتخاب اين محل را به فال نيك و نشانه پيروزى اسلام گرفت. 2
واقدى و ابن ابىالحديد درباره حضور عبدالله در جنگ اُحد مىنويسند: چند روز پيش از غزوه اُحد، عبدالله پدر جابر يكى از شهداى غزوه بدر به نام «مبشر بن عبدالمنذر» را در عالَم رؤيا ديد كه به او گفت: چند روز بعد به سوى ما خواهى آمد. عبدالله پرسيد: جايگاه تو كجاست؟ گفت: هر جاى بهشت بخواهيم، منزل مىكنيم. عبدالله پرسيد: مگر تو در بدر شهيد نشدى؟ گفت: آرى، سپس زنده شدم.
وقتى عبدالله اين رؤيا را براى پيامبر (ص) نقل كرد، حضرت فرمود: اين مژده شهادت براى توست. شايد همين رؤيا سبب آمادگى بيشتر عبدالله شده بود؛ زيرا در شبى كه فرداى آن جنگ اُحد رخ داد، به فرزندش جابر وصيت كرد: «اميدوارم فردا در زمره اولين گروه شهدا