183در «روضة الواعظين» مىخوانيم كه يزيد، نعمان بن بشير را فراخواند و گفت: آماده شو تا همراه اسيران، به جانب مورد نظرشان بروى. نعمان پذيرفت و متعهد شد درباره آنان نهايت لطف را اعمال كند و از هرگونه سختگيرى در اين باره پرهيز كند و لحظهاى در خصوص اين قافله غفلت نورزد تا هر چه سريعتر به مقصد مطلوب خويش برسند. 1
اين قول محمدحسنخان اعتمادالسلطنه كه مىگويد اسرا را در 16 ربيع الاول وارد دمشق كردند، ضعيف است و كتب معبتر تصريح كردهاند كه آنان در اول ماه صفر به اين شهر وارد شدند و اين در حالى است كه مؤلف «جنات الخلود» مىگويد اهلبيت (عليهم السلام) در بيستم صفر 61 هجرى به كربلا آمدهاند. 2علامه مجلسى مىنويسد:
روز بيستم صفر مشهور است به روز اربعين، يعنى چهلمين روز شهادت حضرت امام حسين (ع) . . . سبب تأكيد زيارت آن حضرت در اين زمان آن است كه امام زينالعابدين (ع) همراه اسيران اهلبيت در چنين روزى بعد از مراجعت از شام به كربلاى معلى وارد شدهاند و سرهاى مقدس را به بدن مطهر ضميمه كردهاند و اين اتفاق بسيار بعيد است كه ذكر جهات آن، موجب طولانى شدن مبحث مىگردد. 3
از صراحت كلام مرحوم مجلسى چنين برمىآيد كه آمدن اهلبيت به كربلا در همان سال مشهور ميان علماى شيعه است و بر قول مشهور خط بطلان نمىكشد، ولى صرفاً مسئله استبعاد را مطرح مىكند. مرحوم محدث نورى پس از آنكه عبارت لهوف را درباره رفتن اهلبيت به كربلا مىآورد، مىگويد: اگرچه ساير آثار و تأليفات اين سيد جليلالقدر مورد توجه اهل فن مىباشد، اما كتاب لهوف را