68آخرين حاكم سربدارى و رقيب وى در دامغان بود، به طرف كعبه روانه ساخت. ¹ تيمور نيز بارها شورشيان و خطاكاران را به مكه تبعيد كرد. هنگامى كه از توطئه «ابوالليث سمرقندى» براى گرفتن تيمور در شكارگاه پرده برداشته شد، وى دستور داد به حج برود ² و چنين گفت: «هواى مكه گرم و ايشان بسيار خنك واقع شدند؛ چون به آنجا رسد يحتمل كه اعتدالى حاصل شود». ³

شاهرخ نيز در سال 819 ه.ق. «ميرزا ميرك احمد» را كه با همدستى ميرزا بايقرا قصد شورش داشت، بخشيد و دستور داد به حج رود. ⁴ اين حكم در حالى بود كه ميرزا ميرك احمد، پيش‌تر نيز چنين خطايى را مرتكب شده بود؛ او پيش از اين ضد ميرزا الغ‌بيگ شورش كرده و جمعى را كشته بود و اصلاً اميد و انتظار چنين گذشتى را نداشت. ⁵

گاه نيز خود شورشيان، پس از ناكام ماندن توطئه‌شان و سرگردان شدن، مكه را بهترين مكان براى متوارى شدن برمى‌گزيدند تا پس از بازگشت، به خاطر قداست حرمى كه در آن به‌سربرده بودند، شفاعت شوند؛ اميرزاده يوسف جليل كه به همدستى امير جهان‌ملك، در سال 817 ه.ق، ياغى شده بود، بعد از مدتى سرگردانى، با پدر خود (اميرحسن جاندار) به حج رفت و بعد از بازگشت، ملازم اميرزاده اسكندر شد و همراه وى براى بخشش نزد شاهرخ رفت. شاهرخ آنها را بخشيد و منصبى دوباره داد. ⁶ سيد خواجه نصرالله ترشيزى نيز پس از چند سال مجاورت در مكه، با شفاعت مجاوران