39جوارى و سرارى براى فروختن با خود برد والسلام». 1
اگرچه از سال 666 ه.ق كاروانهاى حج بهطور نامنظم به حركت درمىآمدند، توجه جدى حكومت ايلخانى به امر حج، از زمان فرمانروايى غازانخان بود. با مسلمانى غازان در سال 694 ه.ق، عموم مغولان مسلمان شدند و اسلام، دين رسمى اعلام شد. بدين ترتيب، او كه نمىتوانست درباره حج بىتفاوت باشد، به اصلاح راه مكه پرداخت و كاروان حج را راه انداخت. 2 وى يكى از امراى بزرگ خود، به نام «قتلغشاه» را به امارت حج منصوب كرد، هزار سوار مسلح براى حفاظت و تأمين امنيت كاروان در اختيار او قرار داد و محملى با شكوه ترتيب داد. 3 اما با مشورت خواجه رشيدالدين كه معتقد بود تصرف مصر و شام اولويت دارد، آن وجوه را صرف تجهيز سپاه براى حمله به شام كرد. 4 به خصوص كه مكاتبات وى با ملك مصر نتيجه مطلوبى نداشت. 5 غازان همچنين به عبدالله، يكى از فرزندان ابوالغيث محمد، شريف مكه، كه براى دريافت كمك مالى به دربار او پناه آورده بود، رقبات زيادى واگذار كرد. 6
ايلخان بعدى مغول، سلطان محمد خدابنده (اولجايتو)، هم به علت مسلمان بودنش و هم به علل سياسى، به امر حج توجه زيادى كرد. در سال 716 ه.ق پسران شريف مكه، بر سر امارت مكه با هم درگير شدند. حميضه، برادر خود را كه از طرف سلطان «ناصر» ملك مصر، به امارت مكه گمارده شده بود، به قتل رساند. در مقابل، ملك مصر، سپاهى براى سركوب وى فرستاد. حميضه نيز به عراق گريخت و از سلطان محمد خدابنده يارى جست. سلطان مغول، لشكرى هزار نفرى را براى فتح مكه، به اميرى