277نقل است كه معاون وزير، ابن العطار در حق ايشان ظلم بسيار كرد و به ناحق سهم آنان از بيتالمال را قطع نمود و سركوبشان كرد. 1
طغيان رود دجله در سال 614 به شدت شهر كاظمين را به ويرانى كشاند. 2طغيان سالهاى 646 3و 654 4هجرى نيز خرابىهايى در آن شهر پديد آورد.
حال كه در بيان تاريخ كاظمين، به نيمههاى قرن هفتم رسيدهايم، بجاست كه اندكى به عصر طولانى حكومت عباسيان بر اين سرزمين و تحولاتى كه در اين دوران رخ داده، بپردازيم. آنچه به روشنى ديده مىشود، شكوفايى و پيشرفت شگفتآور اين سرزمين در زمانى اندك است كه از مقبرهاى ويژۀ بنىهاشم يا قرشىها و اشرافزادگان، به زيارتگاهى باشكوه مخصوص امام كاظم و امام جواد (ع) و سپس به يكى از محلات آباد و مشهور بغداد و سرانجام به شهرى بزرگ كه از همه ويژگىهاى شهرنشينى برخوردار است، تبديل شد.
دوران حكومت عباسيان در حالى به پايان مىرسد كه شهر كاظمين همچنان «محلهاى آباد، داراى ساكنان پرشمار و ديوارى مخصوص خود است. 5
در منابع موجود، هيچ مدركى درباره تاريخ جدا شدن كاظمين از بغداد و مستقل شدن آن وجود ندارد؛ اما درستتر آن است كه بگوييم اين امر در ميانه قرن پنجم و در اثر فتنهها و انقلابهايى كه در عراق و بهويژه در بغداد روى داد، واقع شد؛ چندان كه شهرهاى بسيارى ويران گرديد و خرابىهاى عظيمى در سرتاسر عراق به