308برنامه‌ريز و طراح انقلاب اسلامى در عراق بود؛ آن را رهبرى كرد و زمينه پيشرفت‌هاى بسيارى را براى آن فراهم نمود. حسن ختام زندگى اين مرد فرزانه، شهادت در راه خدا، به دست صدام جنايتكار بود كه ايشان را همراه با خواهر دانشمند و نويسنده‌اش بنت الهدى در جوار رحمت پروردگار مقيم ساخت.
6. خاندان كاظمى، فرزندان شيخ محمدحسين كاظمى از بزرگان فقه در عصر خود. وى در كنار برجستگى‌هاى علوم دينى، در ادب و نگارش و خطابه نيز سرآمد بود و وى را مردى زاهد و ا هل عبادت و متواضع مى‌شناختند. از اين خاندان، خانواده شاعر عرب شيخ عبدالمحسن كاظمى (م1354م) را مى‌توان برشمرد. وى شاعرى بلندآوازه، و در كاظمين مدرس ادب و علوم عربى بود. به ضرورت، از كاظمين به مصر مهاجرت كرد و در آن‌جا تشكيل خانواده داد. دكتر رباب كاظمى از فرزندان اوست.
7. خاندان محفوظ كه نسب آنها در عراق و لبنان به شمس‌الدين ابومحمد محفوظ بن وشاح بن محمد اسدى حلّى (م690ه) مى‌رسد. وى از مردان بزرگ فرهنگ و فقه و ادب عراق بود.
8. خاندان آل‌ياسين، از فرزندان شيخ محمدحسن آل‌ياسين كاظمى (م1308ق) نيز از خاندان‌هاى دانشمند شهر كاظمين شمرده مى‌شوند. شيخ محمدحسن عالمى جليل‌القدر، متبحر در فقه و مؤثق و پرهيزگار بود. قلمى روان و خوش‌نويس داشت و تقريرهاى متعددى از وى در فقه و اصول و حديث و رجال بر جاى مانده است. مرجع تقليد مردم بغداد و بيشتر مناطق پيرامون آن بود.
پس از شيخ انصارى، زعامت دينى عراق به ايشان واگذار شد. از تأليفات اوست: رسالة فى الطهارة والصلاة والصوم؛ رسالة فى حقوق الوالدين؛ ترتيب مجالس فى عزاء الحسين (ع) و تعليقات على رسائل الشيخ مرتضى الانصارى.
شيخ محمدرضا آل ياسين، فرزند شيخ عبدالحسين آل‌ياسين، از اين خاندان است. از مراجع تقليد و سرآمد در رياست دينى و علم و فضل در دوران خود بود و 1370 قمرى در خانه‌اش در كوفه رحلت كرد. دو برادر بزرگوار او، يعنى شيخ راضى و شيخ مرتضى آل‌ياسين را نبايد فراموش كرد. شيخ راضى آل‌ياسين (م1372ق) نويسنده كتاب «صلح الحسن» است