297درباره نام‌گذارى كاظمين به «مقابر قريش» در عصرهاى آغازين، گفته شده كه ابوجعفر منصور دوانيقى پس از بنيان‌گذارى «مدينة السلام» يعنى شهر بغداد، در سال 150هجرى، به مصيبت مرگ فرزند بزرگش جعفر مبتلا شد. پس در سرزمين كاظمين امروز، مقبره‌اى خاص براى خود و خويشانش معلوم نمود و آن را «مقبره قريش» يا «مقابر قريش» ناميد. در اين گورستان، تعدادى از قريشى‌ها و علوى‌ها به خاك سپرده شدند؛ هرچند كه در ايام خلافت منصور، برخلاف شرط قريشى بودن، ابويوسف قاضى انصارى (182ه) در آن مقبره دفن گرديد.
در سال 183 امام موسى بن جعفر كاظم (ع) فرزند امام صادق (ع) و در سال 219ه امام محمد جواد (ع) در آن مقبره به خاك سپرده شدند. در «تاريخ بغداد» نوشته خطيب بغدادى آمده است:
در سمت غربى، فرادست شهر كاظميه، مقابر قريش واقع شده كه موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى‌طالب وعده‌اى از بزرگان، در آن دفن شده‌اند.
ياقوت حموى يادآور شده كه منصور اول كسى بود كه اين منطقه را گورستان قرار داد. وى در «معجم البلدان» مى‌گويد:
مقابر قريش در بغداد است. مقبره‌اى مشهور و محله‌اى كه مردم بسيارى در آن زندگى مى‌كنند و پيرامونش ديوارى كشيده شده است. ميان اين مقبره و محله تا دجله، يك تاخت اسب، فاصله است. در اين مقبره،