251ربيعه بود رسيدند و شب را پيش او گذراندند و صبح روز پنجم شعبان وارد كوت شدند. سيد مهدى و فرزندانش و گروهى از علما همچون شيخ مهدى خالصى و سيد عبدالراق حلو و مجاهدان ديگر مدت چهار ماه كامل در كوت مسلح و آماده جهاد بودند. در آن زمان نورالدين بك فرمانده عثمانى، ارتشش را در شرق كوت در دو منطقه فلاحيه و سن جمع كرده بود. اين دو منطقه استحكامات طبيعى در دو طرف رود دجله بودند. در اوايل ذىالحجه دشمن با نيروى سهمگينى به مراكز ارتش عثمانى حمله برد و و آن سپاه علىرغم مقاومت سختى كه كردند، سرانجام شبانگاه از كوت عقبنشينى كردند و سرانجام در روز 28 ذىالحجه 1333 سيد مهدى و همراهانش به كاظمين رسيدند.
آنچه روايت كرديم، از زبان كسانى بود كه اين وقايع را شاهد بودند تا خواننده دريابد كه چه عالمان گرانقدر و بعضا كهنسالى در دفاع از اسلام لباس رزم پوشيدند و با دولت عثمانى كه در مواقع عادى، به هيچيك از ايشان رحم نمىكرد، در مبارزه با استعمارگران انگليسى همراه شدند.