130دارد. شهر نجف، هماره ميزبان زندگان و مردگان شيعه بوده، هست و خواهد بود. كسانى كه به سوى نجف بار سفر مىبندند، يا براى زيارت است يا براى دانشاندوزى و يا براى ساكن شدن در اين شهر.
در آخرين سرشمارىها (در وقت نگارش) ، سالانه بيش از نيمميليون نفر براى زيارت وارد نجف مىشوند. 1وجود اين همه زائر، افزون بر طالبان علم كه به اين شهر رفت و آمد مىكنند و كسانى كه به مجاورت حرم علوى توفيق مىيابند، تأثيرى شگرف در رشد و شكوفايى اقتصاد شهر نجف دارد؛ «زيرا آنچه اين شمار كثير با خود به نجف مىآورند، انبوهى از ثروتهاى مادى، ادبى و معنوى است» . 2
6. خاكسپارى
عادت شيعه، از ديرينترين دورهها، بر اين بوده كه مردگان خود را در شهر نجف به خاك مىسپرده است. چه پادشاهان و عالمان و بزرگان و سرشناسانى كه در اين سرزمين آرميدهاند و چه بسيار مردگانى كه از سرزمينهاى دور به اين شهر منتقل شده و به تبركجويى از قبر اميرمؤمنان (ع) در جوار آن، مدفون گشتهاند. گورستان شهر نجف، يكى از بزرگترين گورستانهاى دنياست، اگر بزرگترين نباشد.
طبق گزارش جهانگرد انگليسى «لوفتس» در سال 1853م/1270ق حدود پنج تا هشتهزار جنازه از مناطق مختلف به شهر نجف وارد شده است. 3ورود اين تعداد جنازه به نجف كه هر سال بر شمار آن افزوده مىشود، شغلهاى متعددى را به وجود مىآورد. نقل جنازهها و تجهيز و دفن آنها، نيز ساختن قبر و رسيدگى به همراهان ميّت، اعمالى است كه درآمد بسيارى به دنبال مىآورد و احتياجات بسيارى را برطرف مىسازد.
ابعاد سياسى
كشور عراق در اوايل قرن بيستم كشورى عقبافتاده و توسعهنيافته بهشمار مىرفت و زير سلطة عثمانى، بدون برخوردارى از يك نظام سياسى مشخص، حاكمان و واليان دستنشانده و ظالم بر آن حكمرانى مىكردند. پس از مدتى، نقاب از چهرة فريب و نيرنگ حاكمان فروافتاد و خون غيرت و وطندوستى در رگهاى مردم به جوشش درآمد و بهخصوص در دو شهر بغداد و نجف، امواج اعتراض انقلاب، روزبهروز گستردهتر و فراگيرتر شد.
در نجف دو گروه عمده نقشآفرين بودند: مردم عادى كه قدرت مبارزه و حمل سلاح