243ابوجعفر، محمدبن علىبن بابويه، مشهور به «شيخ صدوق» كه از علماى بزرگ اماميه است، در رساله اعتقادى خود، درباره قرآن مىگويد:
اعتقاد ما درباره قرآن اين است كه قرآنى كه خداوند بر پيامبر خود نازل فرموده، همين است كه بين دو جلد قرار دارد و هماكنون در دست مردم است. بيش از آن چيزى نيست، تعداد سورههاى آن نزد اهل سنت يكصدو چهارده سوره است و ما سوره «الضحى» و «الانشراح» را يك سوره و نيز، سوره «قريش» و «الفيل» را يك سوره مىدانيم، هر كس به ما نسبت دهد كه قرآن را چيزى بيش از اين مىدانيم، او دروغگو خواهد بود! 1
امام هندى مىگويد: در تفسير مجمع البيان كه از تفاسير معتبر نزد اماميه است، سيد بزرگوار، علم الهدى، سيد مرتضى مىنويسد:
قرآنى كه هماكنون در اختيار ماست، همان مجموعهاى است كه در زمان رسول خدا جمعآورى شده و دليل آن هم اين است كه قرآن، در آن زمان تدريس مىشد، همه آن را حفظ مىكردند، حتى تعدادى از صحابه براى حفظ قرآن تعيين شده بودند و آن را به حضور پيامبر(ص) عرضه مىكردند و نزد آن حضرت تلاوت مىنمودند و افرادى هم مانند: عبدالله بن مسعود و ابىبن كعب، قرآن را نزد رسول خدا خوانده و بارها نزد آن حضرت ختم كرده بودند و همه اين مراحل با كمى دقت دلالت مىكند بر اينكه قرآن، در آن زمان جمعآورى و مرتب شده و ديگر پراكنده نگشته است. 2
سپس امام هندى از سيد مرتضى نقل مىكند كه: