205
3. چه كسى حرام را حلال كرده است؟
آنها مدعىاند كه شيعه، محرمات را حلال كرده و احكام محترم را، سبك شمرده است!
با بررسى و مطالعه كتابهاى شيعه امامى، اعم از متن و شرح قديم و جديد، پى خواهيد برد كه اهلبيت(عليهمالسلام) - كه از آنچه در بيت مىگذرد نسبت به سايرين آگاهتراند - دورترين افراد، از اعمال حرام و دقيقترين افراد، در حفظ احكام الهى هستند.
آيا آنها در كتب فقهى خود، فتوا ندادهاند كه مرد عاقل و بالغ محصنى، كه مرتكب زنا و عمل منافى عفت شده را بايد هم شلاق زد و هم سنگسار نمود؟
آيا آنها، درباره كسى كه، تجاوز به عنف كند و با محارم خود همبستر شود و راجع به مرد «ذمى» كه با زن مسلمانى مرتكب زنا شود، حكم قتل و اعدام نمىدهند؟!
آيا آنها فتوا نمىدهند كه، اگر مرد زندار با دختر بچهاى، يا با زن ديوانهاى و يا با زن بىشوهرى زنا بكند و يا زن شوهردارى با بچهاى مرتكب زنا شود، بايد آنها را صد ضربه شلاق زد؟
آيا فقه شيعه نمىگويدكه اگر مرد آزاد بدون زنى، مرتكب زنا شود، بايد او را صد ضربه شلاق زد و سر او را تراشيد و به مدت يك سال او را تبعيد نمود؟
آيا فقه تشيع تصريح نمىكند كه اگر، غلام و كنيز بالغ و عاقل، با يكديگر زنا كنند، بايد به هر كدام پنجاه تازيانه زد؟
آيا درباره كسى كه نصف او آزاد شده و نصف ديگر وى، در قيد بردگى است، فتوا نمىدهند كه به همان حدى كه آزاد شده، بايد مجازات آزاد و در آن حدى كه برده است، بايد مجازات برده را اعمال نمود؟
آيا به كسانى كه در زمان محترم و مكان مقدسى، مرتكب زنا مىشوند، به خاطر هتك حرمت زمان و مكان، مجازات بيشترى را منظور نمىدارند؟