159چنانكه قرآن كريم مىفرمايد:
به ياد آوريد آن وقتى را كه پا به فرار گذاشتيد و به هيچ كس توجه نمىكرديد، و پيغمبر(ص) نيز، ديگران را به يارى دعوت مىكرد و به خاطر اين بىثباتى، غمى بر غمهاى شما افزوده شد! 1
به هر حال، در آن شرايط سخت و وصفناپذيرى كه بر وجود مقدس پيامبر(ص) مىگذشت، جز چند نفرى كه تعداد آنها از چهارده نفر هم، تجاوز نمىكرد، و پرچم آنها را نيز علىبن ابىطالب(ع) حمل مىكرد، كس ديگرى نماند. 2
مقاومت و پاسدارى على (ع) در اين قلمرو حساس و خطرناك، گذشت و ايثارى است كه مورد ستايش خدا و رسول(ص) و جبرئيل و اهل ايمان است؛ زيرا او بود كه پيامبر(ص) را نصرت و حراست مىنمود و حمله سخت و كوبندهاى به سپاه دشمن وارد آورد و تنها او بود كه پيامبر(ص) را مجروح و خونآلود، از چنگال دشمن نجات داد!
على (ع) در آن شرايط بحرانى گاهى دشمن را از رسول خدا(ص) دفع مىكرد و گاهى آب براى آن حضرت مىآورد و جراحتهاى ايشان را شستشو مىداد. 3
هرگاه دشمن به رسول اكرم(ص) نزديك مىشد، آن حضرت مىفرمود: «اى على مرا از چنگال آنان نجات بده». 4
آنگاه على (ع) با يك حمله برقآساى ويرانگر بر آنها مىتاخت و آنها را متفرق و تارومار مىكرد. از خودگذشتگى على (ع) به حدى بود كه فرشتگان آسمان را به