2982. محمد بن يحيى گويد: من نزد امام صادق(ع) بودم كه حفص كناسى از آن حضرت راجع به آيۀ فوق ( مَنِ اسْتَطٰاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً ) سوال كرد؟ امام فرمودند: كسى كه از حيث بدن صحيح باشد... و داراى زاد و راحله نيز باشد، اين فرد مستطيع مى‌باشد». در اين روايت افزون بر زاد و راحله، صحت بدن نيز شرط شده است. ¹ شيخ صدوق همين روايت را از ابن ابى عمير از هشام بن حكم نقل كرده است. ²

3. امام رضا(ع) در نامه‌اى كه به مأمون دربارۀ حق و شرايع دين نوشت، بيان نمود:«...خداوند حج خانه را بر هر كسى كه مستطيع است، واجب گرداند و مراد از «سبيل» زاد و راحله با صحت بدن مى‌باشد». ³4. عن الأعمش، عن جعفر بن محمد... و حج البيت واجب لمن استطاع إليه سبيلا و هو الزاد و الراحلۀ مع صحۀ البدن وأن يكون للانسان ما يخلفه على عياله وما يرجع إليه بعد حجه... ⁴ قسمت پايانى اين روايت «ما يرجع اليه بعد حجه» به صراحت بيان مى‌دارد، فرد حاجى بايد افزون بر مخارج رفت و برگشت و مخارج عيال، مالى داشته باشد، تا بعد از بازگشت، امورش اصلاح گردد.

با توجه به آن‌چه بيان شد، استطاعت مالى افزون بر آنكه مخارج زاد و راحله و عيال را در بر مى‌گيرد، بايد حاجى، مبالغ بيشترى داشته باشد تا هنگام بازگشت دچار تنگ‌دستى و سختى نشود تا مجبور شود براى گذران مخارج، از ديگر افراد قرض كند.

ب) حكم فقهى وليمه

معناى وليمه :وليمه از مادۀ «ولم» به معناى جمع كردن مى‌باشد. ⁵همانگونه كه اصل معناى «وليمه» به معناى اجتماع شئ و تماميت آن است و از آنجا كه وليمه دادن باعث اجتماع مردم مى‌گردد، به اين نام شهرت يافته است. ⁶ [غالباً] وليمه براى مراسم عروسى داده مى‌شود؛ ⁷ هر چند به هر طعامى كه براى دعوت و غيره نيز مهيا گردد، اطلاق مى‌گردد. ⁸ از مفهوم كلام اهل لغت به دست مى‌آيد، وليمه مختص