299به عروسى نيست، و هيچ ترجيحى در عروسى ندارد و همانگونه كه در عروسى استعمال مىشود، در غير عروسى نيز بهكار مىرود. 1
بنابراين معناى وليمه يعنى اطعام دادن براى هر اتفاق و حادثه شاد مىباشد، هر چند امروزه استعمال آن در عروسى شهرت بيشترى دارد. 2 اما اينكه برخى مدعى شدهاند: وليمه مخصوص عروسى است و بر غير عروسى اطلاق نمىگردد و قول لغوى ارجح مىباشد، زيرا آنها اهل لسان بوده و به موضوعات آگاهتر از ديگران مىباشند. 3 اين مطلب صرف ادعاست و اعتبارى ندارد. زيرا در شريعت وليمه براى غير عروسى نيز استعمال شده است. بنابراين از جمله مصاديق و موارد وليمه دادن، هنگامى است كه حاجى از مكه باز مىگردد.
روايات مربوط به وليمه
در رابطه با وليمه دادن حاجى سه دسته روايات وجود دارد. در يك دسته به طور مطلق و بدون تعيين مصداق، وليمه امرى حق شمرده شده كه اين اطلاق شامل وليمه حج نيز مىگردد. دستۀ ديگر احاديثى است كه بيان كرده مسافر هنگام بازگشت، از سفر وليمه بدهد و دستۀ سوم اخبارى است كه به طور خاص از وليمه حج، سخن به ميان آورده است.
دستۀ اول
در اينجا به رواياتى كه به طور مطلق وليمه دادن را امرى پسنديده برشمرده اشاره مىشود. لازم به ذكر است گر چه مرحوم كلينى(رحمه الله)، اين دو روايت را در باب وليمه عروسى در كافى بيان كرده، اما دلالت اين روايات مطلق بوده و افزون بر مراسم عروسى، ديگر مصاديق وليمه را نيز در بر مىگيرد، و به طور خاص مخصوص عروسى نيست.
روايت اول:
كلينى روايت كرده:
«عدة من أصحابنا، عن أحمد بن محمد، عن ابن فضال رفعه إلي أبي جعفر - عليه آلاف التحية و الثناء - قال: الوليمة يوم و يومان مكرمة و ثلاثة أيام رياء وسمعة». 4