203كشورهاى ديگر از جمله چين و امريكا و ساير قدرتهاى برتر جهان قرار مىدهند كه در اين صورت حج نه تنها باعث استغناء و استقلال مسلمانان نمىشود بلكه به وابستگى آنها منجر مىگردد.
امروزه يكى از موضوعات مهمى كه در سطوح مختلف بينالمللى جريان دارد مسئله جهانىسازى است كه عدهايى از سياستمداران حاكم كه در انديشه كنترل و قبضه كردن توان اقتصادى و سياسى و فرهنگى كشورهاى اسلامى هستند برآنند تا با سلطه بيشتر بعضى از قدرتها از جمله امريكا، تفكر تك قطبى كردن جهان را با مركزيت غرب در دستور كار قرار دهند. روند جهانىسازى در پى محو و نابودسازى اعتبار ملتها و هويت فرهنگى و سياسى آنهاست؛ و بدين ترتيب فاجعه بزرگى را براى دولتها و ملتهاى جهان سوم بهويژه كشورهاى اسلامى در غارت منابع و ذخائر كلانشان طرحريزى مىنمايند. از آنجائىكه خداوند حج را طبق فرمايش امام صادق(ع)، قائمهاى براى اين مردم و معيشت و زندگى آنها قرار داده است -جعل الله لدينهم و معايشهم- 1حج يكى از راههاى مقابله با سياست استكبارى جهانىسازى است كه استعمارگران از آن بدنبال بهرهكشى از ملتها هستند، چرا كه مسلمين عالم زير لواى توحيد و وحدت كلمه، فرصتى را مىتوانند ايجاد نمايند كه علاوه بر تقويت انسجام اجتماعى به تشكيل بازار فرآوردههاى ملى با رويكرد بينالمللى بيانجامد كه در صورت تشكيل آن ملتهاى اسلامى با نمايش دستاوردهاى خود مشوق يكديگر شده و از تجارت يكديگر در توسعه و شكوفائى اقتصادى كشور خويش، بهره مىگيرند.
امروزه وضع كنونى بازار حرمين، هيچ شباهتى به بازار مسلمين ندارد و سرزمين وحى با مظاهرى از صادرات بيگانگان عجين شده است. بازار مكه و مدينه امروزه به نمايشگاه صنعتى و تجارى غرب و شرق تبديل شده است و غالب سوداگران اين بازار، غيرمسلمانان هستند و انبوه ثروت نهفته به كمپانىها و كارخانجات سرمايهداران بيگانه سرازير مىگردد.
مسلمين در اين بازارها اسير تجمّل و تنوع رنگهاى اجناس مىشوند، حال آنكه بايد با توجه به برنامهريزى كلان كشورهاى استكبارى در ايجاد مستعمرههاى نوين، به فكر باشند و در فرهنگ مصرف خود تجديدنظر نمايند و تا آنجا كه ممكن است از فرآوردههاى خودى مصرف كنند و به ساده زيستى و معيشت عادلانه، خو بگيرند تا بتوانند استقلال اقتصادى مسلمانان و تقويت سطح توليد و كيفيت محصولات را تضمين نمايند.
خلاصه اينكه آنچه در حوزه اقتصاد و حج مسلمين بايد مورد توجه قرار بگيرد اين است كه:
اولاً آيا حج از مناسك عبادتى صرف است و در انجام آن مردم بايد كاملاً از اقتصاد و معيشيت فاصله بگيرند؟