31
إنْ شئتَ أخّرتُ ذلك و هو خير، و إن شئتَ دعوتُ.
اگر بخواهى دعا را به تأخير مىاندازم كه بهتر است وگرنه، دعا مىكنم.
بدينسان، رسول خدا(ص) او را مخير ساخت و فرمود كه شكيبايى بهتر است.
3. فرد نابينا به جهت نياز شديد، از رسول خدا(ص) درخواست دعا نمود.
4. رسول اكرم(ص) به وى فرمان داد وضويى نيك انجام دهد و دو ركعت نماز بگزارد.
5. افزون بر موارد فوق، خواندن اين دعا را به وى سفارش فرمود كه:
اللّهمّ إنّي أسألكَ و أتوجّه إليكَ بنبيّكَ محمّدٍ نبي الرحمة. يا محمّد إنّي تَوجّهتُ بِكَ إلى رَبّي في حاجَتي فَتَقضي لي.
خدايا تو را مىخوانم و به عظمت پيامبرت محمد، پيامبر رحمت رو به سوى تو مىآورم. اى محمد! براى برآورده شدن حاجتم، به پيشگاه پروردگارم به تو متوسّل مىشوم؛ حاجتم را برآور.
و رسول خدا(ص) اين دعا را در حقّ وى مىنمايد، چنانكه در آغاز حديث، فرد نابينا از پيامبر (ص) چنين درخواستى نمود. شخص نابينا نيز، اين دعا را آنگونه كه پيامبر(ص) به وى آموخته بود، خواند.
6. نبى اكرم (ص) به فرد نابينا دعايى آموخت كه توسل به آن حضرت بود. اين دعا در توسّل به وجود پيامبر تصريح داشت و جاى هيچگونه تأويل و توجيهى نيست. چرا بايد بر چيزى غير از توسل به حضرت حمل شود با اينكه در اين دعا جمله «أتوجّهُ إليك» و «إنّي توجّهتُ بك» وارد شده است. كسىكه در خصوص معناى روايت ديدگاهى غير از اين داشته باشد،