26جاى ديگرى از اين كتاب مىگويد: «درخواست از آفريده را دستهاى از مردم روا مىدانند و در اين زمينه، سخنانى از برخى علماى گذشته نقل شده است كه در دعاى بسيارى از مردم وجود دارد» 1، سپس جملهاى را با اين عبارت نقل مىكند كه در آن، توسّل به پيامبر خدا آمده است:
«اللّهمّ إنّي أتوجّهُ إليكَ بنبيّك محمّدٍ نبي الرّحمة صلّى الله عليه و سلّم تسليماً، يا محمّد إنّي أتوجّهُ بِكَ إلى رَبّك و رَبّي يَرحمني ممّا بي»
ابنتيميه مىگويد: «روايت شده كه با اين دعا، علماى گذشته دعا مىكردند و از ابنحنبل در كتاب «منسك المروزى»، توسّل به نبى اكرم(ص) در دعا، روا دانسته شده است». ابن حنبل در كتاب مزبور پس از بيان سخنانى، جملهاى آورده كه عيناً از نظرتان مىگذرد؛ او مىگويد:
وَ سَلِ اللهَ حاجتك متوسِّلاً إليه بِنَبيّه(ص) تُقضَ مِنَ الله عزّوجلّ.
حاجت خود را از خدا بخواه و پيامبرش را واسطه قرار ده، حاجتت از ناحية خدا برآورده خواهد شد.
ابنتيميه نيز آن را در كتاب «الردّ علي الأخنايي» 2 به همين صورت نقل كرده است.
توسّل به وجود اقدس پيامبر(ص) در همه مذاهب (اسلامى) از جايگاه مناسبى برخوردار است و بدان ترغيب شده است. مسلمانان و بزرگان، به آن تصريح كردهاند و كتب تفسير، حديث و فقه، سرشار از دلايل آن است؛ بدون آنكه توسّل را تحريم كرده باشند.