608حاكمان همواره اميرالحاج نصب مى‌كردند و مردم در همۀ مواقف پيرو آنان بودند و مسعودى در مروج الذهب اميرالحاج‌هاى سال هشتم هجرت تا سال سيصد و سى و پنج را در بابى مخصوص نام برده است. ¹

به عكس، نه تنها عدم همراهى ائمه عليهم السلام و اصحاب با عامه و اميرالحاج آنها نقل نشده، بلكه معصوم عليه السلام در روايتى به متابعت آنها دستور داده‌اند؛ چنانكه در روايت ابى‌الجارود آمده است:

سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عليه السلام أَنَّا شَكَكْنَا سَنَةً فِي عَامٍ مِنْ تِلْكَ الْأَعْوَامِ فِي الْأَضْحَى فَلَمَّا دَخَلْتُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام وَ كَانَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا يُضَحِّي، فَقَالَ عليه السلام : «الْفِطْرُ يَوْمَ يُفْطِرُ الناسُ، وَ الْأَضْحَى يَوْمَ يُضَحِّي الناسُ، وَ الصَّوْمُ يَوْمُ يَصُومُ الناسُ» ².

در اين حديث شريف، امام عليه السلام ميان علم به خلاف و عدم آن، و تمكّن از عمل به وظيفه، بدون خوف و تقيه و عدم آن، تفصيل نداده‌اند.

همچنين اهل سنّت از عايشه و ابو هريره از پيامبرخدا صلى الله عليه و آله - به ترتيب - نقل كرده‌اند:

- الفِطْرُ يَوْمَ يُفْطِرُ الناسُ، وَالأضْحَى يَوْمَ يُضَحِّي الناسُ... . ³

- الصَّوْمُ يَوْمَ تَصُومُونَ، وَ الفِطْرُ يَوْمَ تُفْطِرُونَ، وَالأضْحَى يَوْمَ تَضُحُّونَ. ⁴

ترمذى در تفسير حديث اخير گفته است:

فسّر بعض أهل العلم هذا الحديث، فقال: «إنّما معنى هذا: أنّ الصوم و الفطر مع‌الجماعة و عُظْم الناس ⁵.

مرحوم آيةالله طالقانى رحمه الله سالها پيش در اين باره نوشته است:

با آنكه هميشه اكثريت و نفوذ در اجتماع حج، با اهل سنّت و جماعت بوده و آنچه در كتب فقهى سابقين و احاديث، به‌طور وضوح بيان نشده، وظيفۀ مخصوص شيعه و چگونگى اثبات اوّل ماه براى آنهاست، بلكه به عكس، احاديث ما و ظواهر آيات