63باشد كه در امور دينى او را يارى كند. پيامبر صلى الله عليه و آله نهى فرمود از اينكه كسى به تنهايى سفر كند، فرمود: اوّل همراه، سپس مسافرت.
از قول پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده:
شخص مسافر براى خانوادهاش دو ركعت نماز بخواند و به پيشگاه خداوند عرض كند: خداوندا خود و خانواده و مال و اولاد و دنيا و آخرت و پايان كارم را در نزد تو به وديعه مىگذارم.
3 - در وقت مسافرت و بيرون آمدن از منزل دعا بخواند:
امام صادق عليه السلام هرگاه پاى در ركاب مىنهاد اين آيه را تلاوت مىكرد: «سُبْحٰانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنٰا هٰذٰا وَ مٰا كُنّٰا لَهُ مُقْرِنِينَ » ، سپس 7 مرتبه سبحان اللّٰه، 7مرتبه الحمدللّٰه، 7 مرتبه لااله الااللّٰه مىگفت.
4 - از هر منزلى صبح زود حركت كند.
5 - پياده نشود، مگر آنكه روز بالا آمده باشد، زيرا اين سنت است، و همچنين بيشتر حركتش در شب انجام گيرد.
پيامبر فرمود بر شما باد به حركت در شب، زيرا زمين شب هنگام بيش از هنگام روز طى مىشود.
6 - آن كه از روى احتياط روز حركت كند و جداى از كاروان، تنها راه نيفتد، زيرا ممكن است غافلگير شود و يا درمانده گردد و شب هنگام موقع خواب مواظب باشد.
7 - اگر سواره است با مركبش مدارا كند و بيش از اندازه بر آن بار نكند، زيرا اين عمل نهى شده است.
8 - چند چيز را با خود همراه داشته باشد؛ عايشه مىگويد پيامبر وقتى مسافرت مىكرد پنج چيز را همراه خود مىبرد. آيينه، سرمهدان، شانۀ كوچك براى محاسن، مسواك و شانۀ سر.
9 - از امام صادق عليه السلام روايت شده كه هرگاه با گروهى مسافرت كرديد با آنها در كار خود و كارهاى جمعى مشورت كنيد.
10 - مسافر چون نزديك وطنش رسيد ورودش را به اطلاع بستگانش برساند، تا ناگهانى بر آنها وارد نشود و چيزى را برخلاف ميلش نبيند و سزاوار نيست كه شبانه بر آنها وارد شود كه از اين كار نهى شده است.
11 - شايسته است براى خانواده و بستگانش ارمغان از خوردنىها يا چيز ديگر به قدر امكانش بياورد. زيرا اين سنت است.