238ابونجيح روايت شده كه معاوية بن ابى‌سفيان كسى را مأمور عطر زدن كعبه در هر نماز كرد و خود در موسم حج و نيز در رجب براى كعبه مجمر و خَلوق 1 مى‌فرستاد و «عبيد» را مأمور اين كار كرد و پس از آن واليان از او پيروى كردند. 2 همچنين در تاريخ ازرقى روايتى آمده است كه عبداللّٰه ابن زبير خانه كعبه را هر روز با يك رطل مجمر خوشبو مى‌كرد و در روزهاى جمعه دو رطل مجمر به كار مى‌برد. 3محبّ طبرى مى‌گويد: مجمر، عود است و خلوق، عطرى معروف كه از زعفران و ديگر انواع عطرها تهيه مى‌شود و بيشتر به زردى و سرخى مى‌زند. وى مى‌افزايد: امام ابوعبداللّٰه حليمى گفته‌است: از سعيدبن جبير روايت شده كه از عطر كعبه براى درمان بيماران استفاده مى‌شد. و گفته است: عطا مى‌گويد: وقتى كسى از ما مى‌خواست از آن عطر شفا گيرد، عطرى از پيش خود مى‌آورد و به كعبه مى‌ماليد و بدان شفا مى‌يافت. و گفته است: عطا گويد: وقتى كسى از ما مى‌خواست شفا گيرد عطرى از پيش خود مى‌آورد و آن را به حجرالأسود مى‌ماليد و بر مى‌داشت. اين مطالب را ابن‌الصلاح در «منسك» خود آورده است.
نووى نيز يادآور شده است كه جايز نيست از عطر كعبه - چه براى تبرك و چه به قصد ديگر - چيزى برداشته شود و هركس چيزى از آن برداشت، بايد بازگرداند و اگر براى تبرك بخواهد، بايد عطرى از خود بياورد و بر آن بمالد و بردارد.
نام‌هاى كعبه
كعبۀ معظمه نام‌هاى متعددى دارد؛ از جمله: كعبه، مكه، بيت‌الحرام، بيت‌العتيق، قادس، نادر، 4 و قرية القديمه كه سه نام آخرى در تاريخ ازرقى آمده است. كعبه را به