151گفتند: عبداللّٰه بن محمد مقدسى از على بن احمد حنبلى از محمد بن معمر قرشى و خواهر او عايشه و آنها به نقل از سعيد بن ابىرجاء از احمد بن محمد بن نعمان، از ابوبكر محمدبن ابراهيم مقرى حافظ و او از اسحاق بن احمد خزاعى، از محمدبن يحيىبن ابىعمر از عبدالرزاق از معمر از زهرى از ابىسلمه از ابوهريره نقل كرده كه گفت:
رسولخدا صلى الله عليه و آله در حزوره ايستاد و فرمود:
«دانستم كه تو بهترين سرزمين خدا و دوستداشتنىترين زمين نزد خدايى و اگر مردمان تو مرا بيرون نرانده بودند، بيرون نمىرفتم.»
نسائى به نقل از سملة بن شبيب از عبدالرزاقبن همّام آن را آورده و اين روايت را به جاى آن ديگرى، روايت عالى (با رجال كمتر) تلقى مىكنيم و احمد بن حنبل در مسند خود به نقل از عبدالرزاق و نيز از ابراهيم بن خالد صنعانى به نقل از رباح بن زيد از معمر از زهرى، از ابىسلمه و به نقل از برخى صحابه همين حديث را روايت مىكند. حافظ ابوالفضل عسقلانى يادآور شده كه روايت معمر، «شاّذ» است؛ يعنى روايتى است كه از زهرى، از ابىسلمه، از ابوهريره نقل شده و او آن را به رسول خدا صلى الله عليه و آله نسبت مىدهد.
او مىگويد: ظاهراً اشكال اين حديث از عبدالرزاق است؛ زيرا معمّر اسم صحابى را آنچنان كه در روايت رباح از وى شده است، نياورده، ولى عبدالرزاق اين سلسله را طى كرده و مىگويد: به نقل از ابوسلمه، از ابوهريره، سپس مىگويد: اگر چنين باشد معلوم مىشود كه حديث ابوهريره در اينجا، اصالتى ندارد.
شبيه به همين حديث در سوّمين بخش از حديث مخلص سقاء بن ابىالفوارس و در المنتقى كه شامل هفت بخش است و نيز شبيه آن از حديث عبداللّٰه بن رباح انصارى به نقل از ابوهريره روايت شده است و قاضى مفتى ابوبكربن الحسين شافعى به طور شفاهى در طيبه به نقل از احمدبن ابىطالب به آگاهىام رسانده و در كتاب محمدبن عبدالرحمان قضاعى مطلع شدم كه احمدبن ابىطالب، بهطور شفاهى به وى خبر داده و گفته است كه احمدبن يعقوب مارستانى به وى اجازه داده و گفته كه ابوالمعالىبن النحاس از