152ابوالقاسمبن البشرى از ابوطاهر المخلص و او از يحيىبن محمد، از احمدبن محمدبن سنان از مؤمَّلبن اسماعيل از حماد بن سلمه، از كاتب به نقل از عبداللّٰه بن رباح انصارى مىگويد: همراه با گروهى كه ابوهريره در ميانشان بود، خارج شدم. ابوهريره در حديثى يادآور شد كه وقتى به مكه وارد شديم، در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در صفا قرار گرفته بود، انصار نزد آن حضرت آمدند و گرد او نشستند. آن حضرت چشمان خود را گرداگرد مكه دوخت و به آن نگاه كرد و فرمود: «به خدا سوگند دانستهام كه تو از همه جاى ديگر نزد خدا عزيزتر و گرامىترى و اگر قوم من بيرونم نكرده بودند، از آن بيرون نمىشدم».
همچنين از المخلص به نقل از يحيىبن محمد از احمدبن سنان در رمله، به نقل از مؤمّل بن اسماعيل از حمادبن سلمه از ثابت از عبداللّٰه بن رباح انصارى از ابوهريره از پيامبر صلى الله عليه و آله همان سخنان روايت شده است. ابنصاعد دربارۀ اين روايت مىگويد: اين دو خبر را تنها مؤملبن اسماعيل نقل كرده است. اسناد اين حديث، جاى تأمل دارد؛ زيرا مؤمّلبن اسماعيل كه به تنهايى ناقل حديث است بنا بر گفته ابوحاتم، 1 فرد پرخطايى است، ولى ما به دليل شگفت بودن آن را نقل كرديم.
امّا در مورد حديث ابنعباس آن را دو فرد مورد اعتماد مصرى؛ يعنى مفتى ابواحمد ابراهيمبن محمد لخمى و محمدبن حسنبن على قرشى به من خبر دادهاند كه حافظ ابوالفتح يعمرى شفاهاً به آنها گفته كه بر ابوحفص عمربن عبدالمنعم قواس 2 از غوطۀ دمشق خواندم كه ابوالقاسم عبدالصمدبن محمد انصارى به نقل از ابوالحسين بن مسلم گفت كه از حسين بن محمد بن احمد بن طلاب 3 نقل كرده كه ابنجُمَيْع از ابراهيمبن معاويه از عبداللّٰهبن سليمان از نصربن عاصم از وليد، از طلحه از عطاءبن عباس نقل كرده كه گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: آرى به خدا سوگند كه من از سرزمين تو (مكه) بيرون