102او همچنين در سال 369ه . ق. فرمانروايى بطيح را به عمران واگذاشت و عمران هم بيدرنگ دست به كار ساختن مسجد و رواقى در نجف و همچنين مسجد و رواقى ديگر در كربلا و كاظمين شد و بدين ترتيب به نذر خود وفا كرد. 1رواقى كه ابن شاهين بنا كرد، به رواق «سيد ابراهيم مجاب» نامور شد، چونان كه مسجدى هم كه در جوار رواق ساخته بود تا دوران حكومت شاهان صفوى برپا ماند و در اين دوره بنا به فتوايى كه ضميمه كردن مسجد به صحن حرم امام حسين عليه السلام را مجاز اعلام مىكرد، در توسعه و نوسازى حرم، آن را جزو صحن قرار دادند. البته قسمتى از اين مسجد همچنان جزو بناهاى حرم امام عليه السلام مانده و امروزه مخزن فرشهاى حرم و در پشت ايوانِ معروف به ايوان ناصرى واقع است.
آتش سوزى در حرم امام عليه السلام
در سال 407ه . ق. يكى از شبها دو شمع بزرگ از شمعهايى كه حرم را روشن مىساخت بر فرشها فرو افتاد و آتش نخست پردهها و روكشها را به كام خود فرو برد و سپس به رواقها و گنبد سرايت كرد، به گونهاى كه تنها ديوارها، بخشى از حرم و مسجد عمران بن شاهين از آسيب اين آتش ايمن ماند. 2دكتر عبدالجواد كليدار، در تحليلى از اين رخداد تأسّف آور، غير عمدى بودن آن را مورد ترديد مىداند و اين احتمال را دور نمىشمرد كه دستى در اين كار بوده است؛ چه، نمىتوان قادر باللّٰه خليفۀ عبّاسى را از حوادث و فتنههايى كه در روزگار حكمرانىاش به وجود آمده بود بر كنار دانست.
در سالهايى كه او حكم مىراند ناامنى و آشفتگى سرتاسر جهان اسلام را در برگرفته و كار بدان حد رسيده بود كه خليفه ناگزير شد وزير را بركنار كند و حسنبن مفضلبن سهلان، معروف به ابومحمّد رامهرمزى را به جاى او به وزارت گمارد. نخستين كارى را كه رامهرمزى بدان پرداخت آرام كردن اوضاع، امنيت دادن به مردم و فرونشاندن