101تا آن را نوسازى كنند. او همچنين در زيارت خود به مردمان و زائران امام عليه السلام عطايايى بخشيد و مبالغى هم به صندوق حرم اهدا كرد. اين مبالغ را در ميان علويانى كه شمارشان به دو هزار و دويست نفر مىرسيد توزيع كردند و سهم هر يك از آنان سى و دو درهم شد. عضد الدوله، همچنين، صد هزار رطل آرد و خرما و پانصد قطعه جامه در ميان ساكنان كربلا پخش كرد و به ناظر حرم امام عليه السلام هم هزار درهم داد. عضد الدوله افزون بر نوسازى بنا، به تزيين آن نيز پرداخت، رواقهايى بر اطراف ضريح امام ساخت. ضريح مطهّر را به ساج و ديبا تزيين كرد و روكشى از چوب برايش ساخت و چراغدانها و شمعدانهايى براى روشن كردن حرم بدان اهدا نمود. 1اين توجّهِ عضد الدوله، رونق و شكوفايى و پيشرفت كربلا در زمينههاى دينى، اجتماعى و تجارى را در پى آورد.
رواق معروف به رواق عمران بن شاهين در مرقد امام على عليه السلام در نجف اشرف و همچنين مسجدى كه در سمت غرب حائر حسينى بنا شده، در همين دوران ساخته شده است.
عمران بن شاهين يكى از مردان بطيح - جايى در نزديكى واسط - بود كه توانست فرماندارى مستقلى در اين ناحيه جداى از دولت مركزى برپاكند. در پى اين اقدام ميان او و معزالدوله بويهى جنگى در گرفت و در طى اين جنگ، اراضى و متصرفات عمران در بطيح به آب بسته شد و زير آب رفت. در نتيجه عمران به نجف گريخت. شبى امام على عليه السلام را در خواب ديد كه به او مىفرمايد: بيم مدار؛ فنا خسرو بدين سامان خواهد آمد.
به او پناه بر كه گره از كارت برخواهد گشود. عمران همان دم عهد كرد اگر رهايى يابد مسجد يا رواقى در كربلا و نجف بسازد. آنگاه در حرم امام على عليه السلام پنهان شد. تا اين كه روزى عضدالدوله در نجف به زيارت امير مؤمنان عليه السلام رفت و آنجا كسى را ديد كه بر ديوار مسجد تكيه زده است. چون نامش را پرسيد خود را عمران بن شاهين معرفى كرد و خوابى كه ديده بود با او در ميان نهاد و سپس نام فنا خسرو را به يارى جويى بر زبان آورد. عضدالدوله از آنچه شنيد در شگفت شد و دست از تعقيب عمران كشيد.