130
امامت و خلافت منحصر به دوازده امام معصوم است، چرا؟
پرسش: چرا شيعيان امامت و خلافت را منحصر به 12 امام مىدانند و ائمه چهارگانه اهل سنت را قبول ندارند؟
پاسخ: بسيارى از اوامر و دستورات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله حتى به وسيله علماى اهل سنت روايت شده كه در آن، اهلبيت و عترت طاهره به عنوان عديل قرآن به امت معرفى شدهاند تا به آنان تمسك جويند. از جملۀ آنها حديث ثقلين، حديث سفينه و حديث باب حطه از اسناد محكم شيعيان است. حتى در كتب اهل سنت، نمىتوان يك حديث - هر چند يك طرفه - پيدا نمود كه پيغمبر امتش را به پيروى از ابوالحسن اشعرى و معتزلى و نيز اطاعت از چهار امام اهل سنت يعنى مالك بن انس، احمد بن حنبل، ابوحنيفه يا محمد بن ادريس شافعى ترغيب، تشويق و رهنمون كرده باشد.
اما ابن حجر مكى در باب 11 كتاب صواعق و نيز شيخ سليمان بلخى حنفى در باب 59 ينابيع الموده نقل نمودهاند كه بيش از 20 نفر از اصحاب رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله حديث تمسك به ثقلين - قرآن و عترت پيغمبر - را از طرق مختلف نقل كردهاند. بدان جهت كه قرآن و عترت با همديگر حكم ثقلين را دارند و پيروى از هر دوى اينها لازم و واجب است - نه فقط يكى از اين دو.
اكنون بايد ديد كه آيا مىتوان قرآن - يكى از ثقلها - را فداى مصلحت زمان و مكان نموده و آن را عوض كرد و كتاب ديگرى را انتخاب و جايگزين آن كرد؟ اگر پاسخ مثبت باشد، پس تغيير ثقل ديگر يعنى همان عترت نيز ممكن خواهد بود. در نتيجه با پذيرفتن تغيير ثقل اول - قرآن - پيروى از غير اهلبيت ميسر و بدون اشكال مىشود. اما چون از نظر شيعه، پاسخ اين سؤال منفى است يعنى هرگز نمىتوان كتاب ديگرى را جايگزين قرآن نمود، لذا چون يكى از ثقلها را نمىتوان تغيير داد، ثقل ديگر نيز غير قابل تغيير مىباشد.
حال بايد بررسى كرد كه كداميك از خلفاى سه گانه - ابوبكر و عمر و عثمان - از