113
بهشت پاداش محبّ على(ع) و گريه كننده بر حسين(ع)
پرسش: بعضى عقايد و احاديث شيعيان مانند «كسى كه بر حسين گريه كند بهشت بر او واجب مىشود» يا «دوست داشتن على عليه السلام حسنهاى است كه هيچ گناهى به آن ضرر نمىرساند» باعث ترويج فساد و فحشا در بين شيعيان نمىگردد؟ آيا مىتوان گفت: كسى كه در هر سال، فقط چند قطره اشك براى حسين بن على عليه السلام مىريزد مثل اين است كه تازه متولد شده و همه گناهان گذشته او پاك مىشود، و جايگاهش بهشت است؟
پاسخ: اولاً، اگر به اعتقاد سؤال كننده، اشاعه فساد و فحشا در بين شيعيان به دليل وجود اين احاديث و اعتقادات باشد بايد در مذاهب و اديانى كه چنين احاديثى وجود ندارد، اين قبيل گناهان و معاصى ديده نشود. حال آنكه در بين ساير اديان الهى و نيز مسلمين ساير مذاهب، اين گونه معاصى به چشم مىخورد و حتى بيشتر هم ديده مىشود.
ثانياً اين احاديث فقط منحصر به كتب علماى شيعه نيست، بلكه امام احمد حنبل در مسند، خطيب خوارزمى در فصل ششم مناقب، سليمان قندوزى حنفى در باب 42 ينابيع الموده و بسيارى از علماى اهل سنت، از انس بن مالك و معاذ بن جبل از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله روايت كردهاند كه:
«دوستى على بن ابىطالب عليه السلام حسنهاى است كه هيچ گناهى به آن آسيب نمىرساند. دشمنى با ايشان نيز گناهى است كه با وجود آن هيچ كار خيرى نمىتواند مفيد واقع شود.» 1
همچنين از رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آوردهاند:
«دوستى على ابن ابىطالب عليه السلام گناهان را مىخورد، همانطور كه آتش، هيزم را در