112امام احمد حنبل در مسند و امام فخر رازى در تفسير كبير خود از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چنين نقل مىكنند:
«على همراه حق و حق همراه على است هر جا حركت كند» 1
و يا فرمايش ديگرى مبنى بر: «على با حق و حق با على عليه السلام است. على عليه السلام به طرف حق مىرود، هر گونه كه حق حركت كند.» 2 از اين دو حديث مىتوان استنباط نمود: كسى كه همواره با حق باشد و يا حق همراه او باشد، ملاك تشخيص حق نيز مىباشد.
در پايان به ذكر يك واقعه تاريخى بسنده مىكنيم:
وقتى به ابو ايوب اعتراض كردند و از او پرسيدند كه چرا به طرف على بن ابىطالب عليه السلام رفتى و با ابوبكر بيعت نكردى؟ ابوايوب در پاسخ گفت: روزى خدمت پيغمبر رسيدم پس از مدتى عمار ياسر هم وارد شد و از آن حضرت سؤالى پرسيد.
حضرت رسول صلى الله عليه و آله ضمن صحبت هايش فرمود: «اى عمار! اگر تمامى مردم به راهى بروند و على به تنهايى راه ديگرى را در پيش گيرد، پس به راهى كه على ابن ابىطالب عليه السلام مىرود برو. اى عمار از همه مردم بىنياز شو؛ زيرا على عليه السلام تو را از راه هدايت باز نگرداند و تو را به راه هلاكت و گمراهى راهنمايى نكند. اى عمار! اطاعت على اطاعت من و اطاعت من اطاعت خدا است.» 3