180ثانياً: تعبير پيامبر(ص) در حق صحابه، دلالت بر عصمت آنان ندارد؛ زيرا شبيه اينگونه تعبير در حق كودك يا زن يا پيرمرد نيز رسيده است كه اگر آنها، ميان اهل زمين نبودند، خداوند مردم را عذاب مىكرد.
ثالثاً: مقصود پيامبر(ص) آن است كه ميان صحابه، كسانى وجود دارند كه با نقل سنت من، حجت را بر مردم، تمام خواهند كرد و اين، با حجيت طريقى در اخبار صحابه نيز سازگارى دارد.
رابعاً: حاكم نيشابورى، به سندش از پيامبر(ص)، نقل كرده است كه حضرت فرمود:
النجوم امان لأهل الأرض و أهل بيتي أمان لأمتي من الاختلافات فإذا خالفتها قبيلة من العرب اختلفوا فصاروا حزب ابليس. 1
ستارگان، وسيله ايمنى براى اهل زمين [از غرق شدن] مىباشند و اهلبيت من، وسيله ايمنى براى امت من از اختلافاند. پس هرگاه قبيلهاى از عرب، با آنها مخالفت كند، بين خود آنها اختلاف مىافتد و از حزب شيطان خواهند شد.
مطابق اين حديث، اهلبيت(عليهم السلام) همچون ستارگان، امان امت معرفى شدهاند؛ نه عموم صحابه. آنگاه نويسنده مقاله، براى مدعاى خود، به حديث ابنمسعود استدلال كرده است كه گفت:
إن الله نظر في قلوب العباد فوجد قلب محمد(ص) خير قلوب العباد فبعثه برسالته، ثم نظر في قلوب العباد بعد قلب محمد فوجد قلوب أصحابه خير قلوب العباد فاختارهم لصحبة نبيه ونصرة دينه فما رآه المسلمون حسناً فهو عند الله حسن وما رآه المسلمون قبيحاً فهو عند الله قبيح. 2
خداوند به قلبهاى بندگان