181خود نظر كرد و قلب محمد(ص) را بهترين قلبهاى بندگان يافت و ازاينرو، او را به رسالتش مبعوث نمود. آنگاه بر قلبهاى بندگان خود بعد از محمد(ص)، نظر نمود و قلبهاى اصحابش را بهترين قلبهاى بندگانش يافت. پس آنان را براى همنشينى با او و يارىاش برگزيد. بدين سبب، آنچه را مسلمانان نيكو يافتند، نزد خدا نيز نيكوست و آنچه را مسلمانان، ناپسند يافتند، نزد خدا، ناپسند است.
نقد
اولاً: استدلال به حديث، همانند حديث قبل، مصادره به مطلوب است.
ثانياً: حديث در نهايت، بر خوشنفس بودن صحابه دلالت دارد؛ نه اينكه آنان از هر اشتباه و خطايى معصوماند؛ تا سنت آنان، حجت باشد.
ثالثاً: ذيل حديث، با قرآن مخالف است؛ زيرا خداوند متعال مىفرمايد:
(وَ عَسىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسىٰ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللّٰهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاٰ تَعْلَمُونَ ) (بقره: 216)
چهبسا چيزى را خوش نداشته باشيد، حال آنكه خير شما در آن است يا چيزى را دوست داشته باشيد، حال آنكه شرّ شما در آن است و خدا مىداند و شما نمىدانيد.
از اين آيه استفاده مىشود كه مسلمانان، برخى چيزها را نيكو مىپندارند؛ درحالىكه براى آنان شرّ است و بالعكس.
مصطلح السلفية، حقيقته و صلته بالاسلام الصحيح
(ادريس)
نويسنده اين مقاله، درباره شيوه استدلال سلف صالح، مىگويد:
يعملون بكل ما صح من الأدلة الشرعية دون تفريق بين آحاد وغيره. 1
آنان به تمام آنچه از ادله شرعى، بهطور صحيح، رسيده است، عمل مىكنند و بين خبرهاى واحد و غير آن، فرقى نمىگذارند.