158و در منطقه كرخه زندگى مىكردند كه همگى به قتل رسيدند؛ همانگونه كه مردم شهرهاى شيعهنشين نظير قم، كاشان، آوه و رى نيز در فتنه مغولان قتلعام شدند.
«نجمالدين رازى» صاحب كتاب «مرصاد العباد» كه خود اهل رى است، تعداد كشتهها و اسيران رى را در تهاجم مغول به اين شهر حدود پانصد هزار نفر برآورد كرده است.
در تاريخ آمده كه مغولان به فرماندهى «جبهنويان» دو شهر قم و كاشان را ويران كردند و بنا بر نقل تاريخ «حبيب السير»، مردم اين دو شهر همراه سنى مذهبان به قتل رسيدند. 1
پس از تخريب شهر قم به دست مغولان، محل شهر به طرفين رودخانه و مجاورت آستانه حضرت معصومه(عليها السلام) انتقال يافت و شهر اسلامى «براوستان» به نام «قم درويش» خوانده شد، و ديگر احدى حاضر نشد به خانه سابق خود بازگردد. 2 بنابراين مورخ و جغرافىدان نامى قزوينى مىنويسد: «قم شهرى بود در سابق بزرگ و نيكو و پر نعمت و بيشتر آن اكنون ويران است و گويند در قم كانى طلا و نقره است». 3
همچنين مهمترين دليل عدم دخالت خواجه در فتح بغداد، ماجراى كشتهشدن شرفالدين محمد برادر بزرگ سيد على بنطاووس و بسيارى از علماى سادات و شيعيان است. حتى در اين واقعه، مغول مقابر قريش را ويران، و حرم كاظمين(عليهما السلام) را سوزاندند، و هيچ قدرتى هم مانع آنان نبود؛ بهطورى كه در كتاب «جامع التواريخ» آمده است: «سيفالدين بتيكچى سنى، وزير هلاكو، صد نفر از مغول را به نجف فرستاد تا كسى متعرض مرقد منور امير مؤمنان(ع) نشود». 4