100تعريف جديدى را از هويت جمعى ضرورى مىساخت. در اين مجموعه فكرى، او به مردمى كه به ناچار از عربستان آمده بودند، اشاره دارد. مهاجرت از عربستان و تلاش براى يافتن هويت جديد در قالب نظام اقتصادى كشاورزى بهجاى شبانى، ساكنان تازهوارد را به دينى متضاد با وهابيت علاقهمند ساخت. سياسىشدن مذهب تشيع در اين زمان نيز به اين پذيرش كمك كرد. 1
عباسيان در سال 750م، جانشين امويان در امپراتورى اسلام شدند و بغداد بهجاى دمشق، پايتخت امپراتورى شد. تقريباً در قرن نهم ميلادى، عراق وارد دوره زوال هزارساله شد؛ بهگونهاى كه به گفته «ويلى» جمعيت اين كشور از چند ميليون نفر در قرن هشتم، فقط به يك ميليون در سال 1800م كاهش يافت. در سال 1258م، مغولها به بغداد حمله كردند و سلسله عباسى و هر آنچه از وحدت اسلامى مانده بود، از بين رفت. 2
تا قرن شانزدهم ميلادى و آمدن عثمانى در آناتولى و صفويه در ايران، شيعيان به صورت گروههايى پراكنده در بينالنهرين به سختى زندگى مىكردند. اما با آغاز قرن شانزدهم ميلادى (1501م) و به حكومت رسيدن صفويان در ايران و تسلط تركان عثمانى در سال 1534م در عراق، نبرد بين شيعه و سنى ادامه يافت. ولى ديگر اين نبرد بهگونهاى بود كه شيعيان داراى جايگاه و قدرت زيادى بودند و نفوذ آنان در منطقه بينالنهرين دچار تحولى جدى شد؛ بهگونهاى كه با فروپاشى عثمانى،