318پيش چشم دوست و دشمن اعلام شد كه لحظه آغاز حركت، ساعت 11 صبح روز 15 ماه صفر خواهد بود. اين اعلام عمومى تأثير حماسى عميقى در روحيه مردم داشت و نيروهاى امنيتى رژيم بعث را بيشتر به وحشت انداخت.
كار گروهى از جوانان نيز تهيه پلاكاردهاى فراوان و نصب آنها بر در و ديوار و معابر و مجامع عمومى بود كه مردم را به شركت در راهپيمايى اربعين دعوت مىكرد. در يكى از اين تابلوها نوشته شده بود: «اهالى محترم نجف! براى زيارت پياده قبر اباعبدالله الحسين (ع) آماده شويد» .
گروهى كه مسئوليت نصب تابلوها و پلاكاردها را در نقاط مختلف شهر بر عهده داشتند، براى مخفىكارى و فريب مأمورين، لباسهاى نظامى پوشيدند تا كمتر مورد سوء ظن قرار گيرند. از اين پلاكاردها، در بين دستهها، حسينيهها، هيأتهاى عزادارى، خانهها و محلههاى نجف و كوفه پخش شد و به ديوار برخى از ادارات دولتى نصب گرديد. در بعضى از اين اعلاميهها هم از بعثىها درخواست شده بود كه از «حزب بعث كافر» بيرون آمده و پابهپاى مردم، در راهپيمايى اربعين شركت كنند و به حسين (ع) و يارانش اقتدا نمايند. نجف، لحظات پيش از به راه افتادن سيل خروشان مردم را مىگذراند و جاده «نجف - كربلا» در انتظار گامهاى استوار اين كربلاييان ميثاق بسته با نجف بود.
آغاز حركت
مردم به راه افتادند. هنگام حركت زائران اربعين، پرچمهاى سبزرنگى در ميان كاروان ديده مىشد كه بر آنها آيه (نصر من الله و فتح قريب) نقش بسته بود. اين شعار، معنا و مفهوم سياسى داشت و رمز مبارزه توده مردم با رژيم حاكم بود. پرچم سبز بزرگ ديگرى نيز برافراشته شده بود كه بر روى آن، اين جملات مىدرخشيد: «بسم الله الرحمن الرحيم، يدالله فوق أيديهم، صدق الله العلى العظيم، نجف اشرف» .
يك بار مأموران در منطقه «خان النص» 1حمله ناموفقى به پرچم بزرگ ترتيب دادند. مردم هم با ديدن حمله مأموران، بيشتر پيرامون علم بزرگ را گرفتند. پرچم سفيد ديگرى در مراسم به چشم مىخورد كه چشمها و دلها را به سوى خود جلب مىكرد. با رنگ سرخ، بر آن نوشته شده بود: «شعارنا حب الحسين نفديك بدمائنا يا أبا الشهداء» ؛ يعنى شعار ما عشق حسين (ع) است؛ خون رگهاى ما فداى تو باد اى پدر شهيدان.