307آمد. اگر ما به آداب الهى متخلق شويم، بىشك سحر در ما اثر نخواهد كرد. خداوند و اسلام ما را به نيكوترين آداب و روشها مؤدب ساختهاند، اما ما آنها را ضايع و تباه كردهايم و از آنهمه جز رنگى بر كاغذ و واژههايى بر زبان باقى نمانده است.
خداى سبحان مىفرمايد - و چه بزرگ و ارزشمند سخنى است كه فرموده -: «هميشه به نيكوترين شكل پاسخ ده، تا كسى كه ميان تو و او دشمنى است، همچون دوست صميمى شود، و جز كسانى كه صبورى پيشه كنند و جز كسانى كه بهرهاى بزرگ از ايمان دارند، از آن برخوردار نمىشوند» . 1
اگر با هم تفاهم نماييد و به شهرهاى يكديگر رفت وآمد كنيد، چه آسيبى متوجه شما خواهد شد؟ برادرى كه تو را مىزند، از دشمنى كه به خانهاى هجوم مىآورد، بهتر است؛ چرا در اين مصائب و گرفتارىهاى كشنده نمىانديشيد؟ ! مردان و مصلحان كجايند؟ ديگران، همچون شما انسانند، اما چه شده است كه نيرو و توان و مال و ثروت و پيشرفت و عزت از آنهاست و چيزى از آنهمه نصيب ما نشده است؟ ! آرى، به جاى آن، دشمنى و زد و خورد و ستيز با يكديگر داريم؟ كسانى شدهايم كه آنچه را خداوند امر به پيوستن آن كرده، از هم مىگسليم و آنچه را به بريدن و قطع آن فرمان داده، به هم پيوند مىدهيم.
ما جماعت، به بركه آبى مىمانيم كه چون از آبها و سرچشمهها ببرد و منقطع گردد، مىخشكد و بوى تعفن مىگيرد و هرگاه به آنها وصل شود، آبش پاكيزه و گوارا مىگردد و در مقابل عوامل تغيير و دگرگونى مقاومت مىكند.