219
بخش سوم: آداب پيادهروى زيارت
در اين بخش، آداب و اخلاق شايسته پيادهروى در زيارت سيدالشهدا (ع) را بر اساس آنچه از روايات اهلبيت (عليهم السلام) رسيده، بيان مىكنيم.
1. شايسته است كه زائر، امام را به خوبى بشناسد؛ زيرا ميزان پاداش به ميزان معرفت بستگى دارد، و شايد تفاوت پاداش زائران كه در روايات گاهى در هر گام يك حسنه و گاهى هزار حسنه بيان شده، به همين ميزان شناخت امام و درجات معرفت زائران بستگى دارد. پس شايسته است كه زائر در طول پيادهروى، به شناخت بهتر شخصيت و اخلاق حسينى بپردازد و تلاش كند تا سبك زندگى حضرت را در زندگى خويش پياده كند.
2. زائر غسل كند و جامههاى پاكيزه بپوشد و با وقار و آرامش حركت كند و اقدامى ناهماهنگ با آن نداشته باشد. در طول راه، نظافت را رعايت كند؛ زيرا (إنّ الله ي حبّ التّوّابين و ي حبّ المُتطَّهرين) 1و زائر امام بايد الگوى نظم و پاكيزگى باشد.
3. اقدامات تخريبى و منافى آبرو و عزّت پيروان اهلبيت انجام ندهد؛ مثلاً سبك شمردن نماز و رعايت نكردن حجاب، در شأن زائر نيست و لازم است دل و زبان و چشم و گوش را از حرام بازدارد؛ زيرا خداوند عزوجل فرموده است: (إنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولا) . 2
در حديث صحيح از هشام بن حكم آمده است: از امام صادق (ع) شنيدم كه فرمود:
«إِيَّاكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا عَمَلًا يُعَيِّرُونَّا بِهِ فَإِنَّ وَلَدَ السَّوْءِ يُعَيَّرُ وَالِدُهُ