158از عاشقان هميشگى مراسم پيادهروى نجف - كربلا و زيارت حرم اباعبدالله الحسين (ع) و يارانش، بهخصوص در روز اربعين بود. عالمان و استادان حوزه علميه نجف، خاطرات خوشى از اين شهيد بزرگ، در اين مراسم باشكوه معنوى دارند. حجتالاسلام والمسلمين شيخ عبدالخالق دشتى، يكى از همراهان وى در يكى از اين سفرها مىگويد:
يك سال كه ماه ذىحجه مصادف با زمستان بسيار سردى بود، همراه شهيد آيتالله مدنى از نجف عازم كربلا شديم تا در روز عرفه، به زيارت امام حسين (ع) مشرف شويم. در اين سفر مرحوم شيخ على حجتى كرمانى و مرحوم شيخ احمد كافى نيز آقاى مدنى را همراهى مىكردند. ما چند فرسخى رفتيم تا اينكه به يكى از روستاهاى عشايرنشين رسيديم. سپس شخص عربى جلو آمد و از آيتالله مدنى استقبال كرد و به او احترام گذاشت و وى و همراهان را به مضيف خود دعوت كرد؛ چون همه بهويژه سران و شيوخ عشاير، او را به خوبى مىشناختند و احترام زيادى برايش قائل بودند. ما شب را همان جا استراحت كرديم و فردا صبح به راه خود ادامه داديم؛ تا اينكه به شهر طويرج در 20 كيلومترى اطراف كربلا رسيديم.
در طول مسير، هر جا كه براى استراحت توقف مىكرديم، آقاى مدنى چند حديث مىخواند و نكاتى اخلاقى مىگفت و گاهى يك بحث علمى مطرح مىكرد. در طويرج، او وضع روحى عجيبى داشت و شروع به صحبت كرد. نخست در فضيلت زيارت امام حسين (ع) سخنى گفت و حرم امام را به كعبه آمال و آرزوها تشبيه كرد و بعد فرمود: از اينجا تا حرم را خوب است به صورت پابرهنه و هروله كنان ادامه بدهيم. با اينكه او درد پا و كسالت داشت، اما خودش جلو افتاد و آيه (إنّ الصّفا والمروة من شعائر الله) 1را كه در مراسم حج ميان سعى و صفا خوانده مىشود، هرولهكنان مىخواند و جلو مىرفت و ما نيز به دنبالش جواب مىداديم. وقتى وارد شهر كربلا شديم، شهيد مدنى فرمود: بايد با همين حال خسته و پاى آبلهزده به حرم مشرف شويم و باز خودش جلو افتاد و با حالت گريه و فرياد «يا حسين» ، حركت كرد و ما نيز به دنبالش حركت مىكرديم و با همين حال، وارد حرم حسينى شديم. در اين حال مراسم زيارت را مرحوم كافى بر عهده گرفت و با اشعار و نوحهخوانى جانگذار، همه را به فيض رساند. 2