261تا هيبت حكومت كه در حال شكست بود، به حال اوّل بازگردد. بنابراين به اخراج شيخ مهدى خالصى به همراه دو پسرش شيخ حسن و شيخ على و پسر برادرش كه همگى ايرانى بودند ¹از خاك عراق رأى دادند.

اين رأى مستند به ابلاغيه 9 ژوئن مبنى بر اين‌كه حكومت عراق حقّ دارد غير عراقى‌هايى را كه فعاليت سياسى ضد دولتى دارند، از عراق بيرون كند، بود. هرچند در همان روزها با رهبرى مراجع نجف تظاهراتى ضد بيانيه 9 ژوئن برپا شد. حتى در اعتراض به اين ابلاغيه نُه تن از علماى سرشناس عراقى به همراه بيست‌وپنج نفر عراق را به سمت ايران ترك كردند تا ناراحتى خود را نشان دهند؛ ولى حكومت عراق با اين‌كه وقوع چنين اقدامى را تكذيب كرده بود، تمهيداتى براى بازگرداندن آنان فراهم كرد. ²