259بغداد رفت و در جلسه رسمى نمايندگان مطرح شد و آنان به شرط خالصى يك شرط ديگر افزودند و آن، تأسيس مجلس مؤسسان ظرف مدت سه ماه بود. 66 نماينده از مجموع هشتاد نماينده، قبول ادامه پادشاهى فيصل را منوط به اين دو شرط كردند. 1
امّا فيصل راهى ديگر در پيش گرفت. خضوع در برابر بيگانگان، اولين پرچم مخالفت با او را در كاظمين برافراشت. در اين بين عتبات مقدّس عراق مورد حمله وهابىها قرار گرفته و اين بر نارضايتى مردم از حكومت فيصل افزود. شاه براى آرام كردن مردم، خود را نسبت به معاهده قيموميت انگليس بىميل نشان مىداد؛ معاهدهاى كه مطابق آن، انگليس، عراق را به قيموميت خود درمىآورد؛ امّا در اين ميان چرچيل 2در 23 مارس 1922م در مجلس عوام انگليس اعلام مىكند كه شاه و حكومت عراق قيموميت انگليس بر خود را ردّ نمىكند. اين سخن مانند ريختن بنزين روى آتش عمل كرد. فيليپ مىنويسد:
كاظمين الگويى شده بود براى برگزارى اجتماعات اعتراضآميز بر ضد فيصل و صدور بيانيه و فرستادن تلگراف عليه اين معاهده. اعتراضات در كاظمين به رهبرى شيخ مهدى خالصى به استعفاى كابينه فيصل منجر شد. شايعه شده بود كه فيصل مىخواهد سيد محمد صدر را در رأس كابينه جديد قرار دهد؛ امّا سيد محمّد كه در كاظمين حضور داشت، با صدور بيانيهاى اين شايعه را تكذيب كرد و اعلام نمود كه مردم همچنان تا رسيدن به اهداف خود در صحنه مىمانند و قيموميت انگليس را با تمام توان ردّ خواهند