55داشتند از اختلافات داخلى حزب بعث به نفع خود استفاده كنند ولى در اين مسير ناكام ماندند. در 16 نوامبر 1970 حافظ اسد با كودتايى بدون خون ريزى كنترل كشور را به دست گرفت. از اين به بعد يكى از چالشهاى حافظ اسد در عرصه داخلى، مبارزه اخوان المسلمين سوريه با نظام بعث حاكم بود.
تدوين قانون اساسى سكولار در 1973، پيوستن به فرآيند صلح پس از جنگ در همان سال و مداخله در لبنان به نفع مارونىها و ضد گروههاى فلسطينى، مهمترين اقدامات حافظ اسد بود كه مخالفت و اعتراض اخوان المسلمين سوريه را برانگيخت. در همين حال اخوانىهاى سوريه نيز در قبال قدرت يابى حزب بعث؛ دو روش را براى مشاركت در قدرت به كار بست. روش مسالمت آميز يا اصلاح طلبانه و روش جهادى. معتقدان به روش اول به دنبال تصاحب قدرت به صورت قانونى بودند و تلاش داشتند تا با اتخاذ تاكتيكى اخوانىهاى مصر و تركيه به تدريج فضاى سياسى را براى خود باز كنند و قدرت را به دست بگيرند. دسته دوم كه معتقد به روشى جهادى براى مقابله با حزب بعث بودند تلاش كردند تا با برجسته كردن علوى بودن حافظ اسد به تحريك اهل سنت سوريه بپردازند و بستر را براى سقوط حزب بعث آماده كنند.