56
اخوان و مداخلات خارجى در سوريه
بعد از آن كه حسن البكر و صدام حسين با كودتايى مجدد حزب بعث را در عراق به قدرت رسانيدند، با اين كه حاكمان هر دو كشور عراق و سوريه از نظر ايدئولوژيك بعثى بودند، ولى براى رهبرى جهان عرب بايكديگر رقابت داشتند. به ويژه بعد از امضاى كمپ ديويد و منزوى شدن سادات در جهان عرب، اين رقابت شديدتر شد. انقلاب اسلامى در ايران و آغاز جنگ عراق با ايران، موجب شده بود كه صدام حسين خود را در بين اعراب سنى قهرمان و خاكريز مقدم جلوگيرى از سرايت انقلاب اسلامى و نفوذ ايران شيعه در منطقه قلمداد كند و حال آن كه حافظ اسد براى تضعيف موقعيت رقيب خود صدام و دلايل ديگر كه مهمترين آنها حمايت ايران از سوريه در مقابل اسرائيل بود، از ايران در جنگ با عراق حمايت مىكرد. در چنين شرايطى نگرانى و دغدغه سلفىهاى عربستان سعودى، اردن، شيوخ كويت و ديگر شيخ نشينهاى خليج فارس از نفوذ روزافزون جمهورى اسلامى ايران در بين شيعيان لبنان و ايجاد محور لبنان - سوريه - ايران موجب شد كه آنها اخوان المسلمين سوريه را در خفا تحريض و تجهيز به شورش بر عليه حافظ اسد كنند. گروههاى جهادى اخوان المسلمين در