38پس باشد تا امروز هر عرب محمد ديگرى شود». 1
مىتوان گفت كه حزب بعث از نظر ايدئولوژيك، اجتماع نقيضين بود. اين ايدئولوژى در حقيقت ملقمهاى از ناسيوناليزم (عربى) و مرام اشتراكى و ماركسيسم بود كه تئورىهاى آن فقط در محدوده قوميت عربى اعتبار داشت.
پس از فروپاشى اتحاد سوريه با مصر در سال 1961، افسران ارتش سوريه زمام امور را در دولت به دست گرفتند و پس از يك دوره كوتاه بىثباتى سياسى در سال 1963 حزب بعث بر كشور تسلط يافت. 2
صلاح جديد به عنوان رهبر حزب سياستهاى دولت را رهبرى مىكرد و نورالدين الاتاسى نيز رئيس جمهور بود. وزير دفاع در دولت جديد نيز سرلشكر حافظ اسد بود كه در سالهاى باقيمانده قرن بيستم در سياستهاى سوريه نقشى سرنوشت ساز ايفا كرد. حافظ اسد كه از جوانى تحتتأثير ملىگرايى عرب و انديشههاى سوسياليستى و ضداستعمارى قرار داشت، در شانزده سالگى به حزب بعث پيوسته بود. 3